I SA/Ke 440/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...].. znak: [...]. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów postanawia przywrócić J. S.termin do podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. J. S. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...].. znak: [...]. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów, której nie podpisała oraz od której nie uiściła opłaty sądowej. W związku z powyższym zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 26 lipca 2010r. skarżąca wezwana została do podpisania skargi oraz jej opłacenia wpisem w kwocie 100zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Nadana za pośrednictwem poczty korespondencja pod wskazany przez skarżącą adres nie została podjęta w terminie. Przesyłkę dwukrotnie awizowano, po raz pierwszy w dniu 29 lipca 2010r. i powtórnie w dniu 6 sierpnia 2010r. W związku z tym stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) należało uznać, że wezwanie doręczono w dniu 12 sierpnia 2010r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, jak również nie uiściła wymaganego wpisu. W związku z nieuiszczeniem wpisu od skargi oraz jej niepodpisaniem w wyznaczonym terminie, postanowieniem z dnia 14 września 2010r. w sprawie niniejszej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił powyższą skargę. Odpis tego postanowienia z uzasadnieniem doręczono stronie skarżącej w dniu 16 września 2010r. W dniu 22 września 2010r. J. S. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do podpisania skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek skarżąca uzasadnia zaostrzeniem objawów chorobowych kręgosłupa w miesiącu lipcu i sierpniu 2010r., w taki sposób, że nie mogła chodzić. Po zabiegach rehabilitacyjnych, które trwały od dnia 6 do 17 września 2010r. oraz od dnia 20 września 2010r. Po leczeniu farmakologicznym skarżąca z trudnościami, ale może chodzić i załatwiać konieczne sprawy. Skarżąca podaje, że o wezwaniu przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi dowiedziała się w dniu 16 września 2010r., kwitując doręczenie odpisu postanowienia z dnia 14 września 2010r. o odrzuceniu skargi. W załączeniu skarżąca przedkłada kserokopię historii choroby z Poradni Urazowo-Ortopedycznej, która potwierdza wizytę lekarską skarżącej w dniu 3 sierpnia 2010r. Skarżąca oświadcza, że wcześniej leczyła się u lekarza neurologa, lecz w dniu dzisiejszym tj. 22 września 2010r. dokumentacja była niedostępna. Skarżąca podaje, że na zwolnieniu lekarskim nie przebywała, bowiem zdaniem ZUS nie ma ona prawa do zasiłku chorobowego z uwagi na nieopłacone składki na FUS, FUZ i FP. Jednocześnie skarżąca podpisała skargę oraz uiściła wpis od skargi w kwocie 100zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a.). Wniosek taki powinien odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym w art. 46 ustawy p.p.s.a. Wnosi się go do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 §1 ustawy p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie i uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i 4 ustawy p.p.s.a.).. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 219). Brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. to nie tylko brak winy umyślnej, lecz również brak niedbalstwa lub lekkomyślności. Co do zasady chodzi więc o okoliczności o charakterze obiektywnym, niezależnym od strony, którym ta, co do zasady, nie mogła się przeciwstawić lub których nie mogła zmienić swym działaniem (por. G. Radecki [w:] R. Mikosz, G. Radecki, Ł. Strzępek Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory. Warszawa 2008 r. str. 88 i nast.). W świetle powyższych rozważań, zauważyć należy, iż wniosek J.S. spełnia wymogi formalne określone dla pisma strony w postępowaniu sądowym i złożony został w terminie. Powołane wyżej przepisy prawa wymagają jednak, by strona skarżąca uprawdopodobniła nadto, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Analiza twierdzeń przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu, jak również akt sprawy, prowadzi do stwierdzenia, że J. S. nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Analiza argumentacji rozpoznawanego wniosku, wskazuje, iż skarżąca jest osobą ciężko chorą. Pozostaje w stałym leczeniu ortopedycznym oraz neurologicznym z powodu choroby kręgosłupa. Ma problemy z chodzeniem, a w czasie zaostrzenia objawów chorobowych skarżąca bywa unieruchomiona. Stan zdrowia skarżącej w miesiącu lipcu i sierpniu 2010r. czynił ją niezdolną do samodzielnej egzystencji z uwagi na problemy z poruszaniem się. Jak oświadczyła skarżąca, sytuacja chorobowa uniemożliwiła jej terminowe uzupełnienie braku formalnego skargi przez jej podpisanie oraz uiszczenie opłaty sądowej. Sytuacja zdrowotna skarżącej uległa nieznacznej poprawie dopiero w połowie miesiąca września 2010r. po leczeniu farmakologicznym oraz po serii zabiegów rehabilitacyjnych, z których skarżąca korzystała w okresie od dnia 6 do 17 września 2010r., a następnie od dnia 20 września 2010r. Skarżąca z trudnościami, ale może chodzić i załatwiać konieczne sprawy. Powyższa argumentacja wniosku przekonuje Sąd o braku zawinienia po stronie J. S. w uchybieniu terminowi do podpisania skargi oraz uiszczenia od niej wpisu. W ocenie Sądu, skarżąca uprawdopodobniła, że z powodu nie dającej się usunąć przeszkody faktycznej (ciężki stan zdrowia) nie dokonała terminowo czynności, do których została wezwana. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.