I SA/Ke 461/10

Dnia 10 września 2010 roku Wojewódzki Sad Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 10 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. Znak[...] w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości na rok 2010 p o s t a n a w i a 1. ustanowić dla H. K. adwokata; 2. zwolnić H. K. od kosztów sądowych w całości. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 9 sierpnia 2010r. w wysokości 107zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości na rok 2010 H. K. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że jest osobą chorą, leczy się, nie może pracować, nie pobiera renty. Stwierdził, że gospodarstwo rolne, które odziedziczył po rodzicach jest podupadłe, część gospodarstwa leży odłogiem, bowiem sąsiedzi utrudniają mu użytkowanie nieruchomości. Ponadto skarżący powołał się na fakt, że w związku z konfliktem na tle posiadania gospodarstwa po rodzicach Sąd nałożył na niego obowiązek zapłaty odszkodowania w kwocie 10.000zł plus odsetki, grzywny w kwocie 2.000zł oraz kary w kwocie 800zł . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do treści art. 246 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udowodnienie tych okoliczności daje Sądowi podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. Należy podkreślić, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści oświadczeń złożonych na urzędowym formularzu PPF przez H. K. nie można jednoznacznie stwierdzić, jakie są faktycznie jego możliwości płatnicze oraz stan majątkowy. Skarżący nie wskazał z jakich środków materialnych się utrzymuje, nie określił też jakie koszty utrzymania ponosi. Skarżący ograniczył się do stwierdzenia, że nie uzyskuje renty, choruje i leczy się na wiele chorób, a gospodarstwa rolnego nie uprawia ze względu na konflikty z sąsiadami na tle dostępu do gruntów. Podnoszone przez niego, jakkolwiek nieudokumentowane okoliczności związane z niemożnością uprawiania posiadanej ziemi, koniecznością leczenia szpitalnego, wysokością zasądzonego odszkodowania, wymierzoną karą i grzywną pozwalają przyjąć, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Ponadto, na podstawie oświadczeń zawartych w złożonym wniosku należy stwierdzić, że skarżący jest osobą nieporadną. Dlatego też uwzględniając powyższe okoliczności Sąd uznał, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i w konsekwencji zwolnił go od ich uiszczenia w zakresie całkowitym oraz przyznał prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Mając powyższe na uwadze , na podstawie art. 244 art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.