I SA/Ke 461/10

Dnia 13 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości na rok 2010 p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 września 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przyznał skarżącemu H. K. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie podatku rolnego i podatku od nieruchomości na rok 2010. W dniu 20 września 2010r. Okręgowa Rada Adwokacka w K.wyznaczyła dla H.K. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P. D.. Wyrokiem z dnia 14 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę H. K.. W dniu 3 grudnia 2010r. skarżący wystąpił z kolejnym wnioskiem sporządzonym na urzędowym formularzu PPF wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, żądając zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienia radcy prawnego oraz ustanowienia adwokata. Wniosek H. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienia radcy prawnego oraz ustanowienie adwokata jest bezzasadny i jako taki podlega oddaleniu. Odnośnie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należy zauważyć, że stosownie do art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych strony, którym przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Postanowieniem WSA w Kielcach z dnia 10 września 2010r. sygn. akt ISA/Ke 461/10 skarżącemu zostało przyznanie prawo pomocy między innymi w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, co oznacza, że strona skarżąca uzyskała prawo pomocy w tym zakresie zarówno przed sądem pierwszej instancji - Wojewódzkim Sądem Administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym. W odniesieniu natomiast do kolejnego wniosku skarżącego o ustanowienie adwokata z urzędu należy stwierdzić, że postanowienie WSA w Kielcach z dnia 10 września 2010r. pozostaje również w tym zakresie w mocy, a ustawa p.p.s.a. nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania ustanowienia kolejnego adwokata jeśli dotychczas wyznaczony adwokat nie spełnił jej oczekiwań. Przepisy ustawy p.p.s.a. (art. 243-245, art. 253 p.p.s.a.) nie przewidują bowiem imiennego wyznaczenia przez Sąd adwokata, należy to do kompetencji właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej. Skoro zatem stronie zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata ustanowienie przez Sąd następnego pełnomocnika nie jest możliwe. W takiej sytuacji strona może natomiast zwrócić się do właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie innego pełnomocnika, wskazując na nienależyte wypełnienie obowiązków przez pełnomocnika uprzednio wyznaczonego. Ewentualne zarzuty dotyczące wadliwego działania wyznaczonego adwokata mogą być zaś rozpatrzone w trybie skargowym przez Okręgową Radę Adwokacką. Zawarte w złożonym wniosku żądanie ustanowienia radcy prawnego również nie zasługuje na uwzględnienie. Dla zapewnienia skarżącemu należytej reprezentacji przed sądem administracyjnym wystarczające jest ustanowienie jednego pełnomocnika. Sytuacja działania w tej samej sprawie dwóch profesjonalnych pełnomocników procesowych ustanowionych dla tej samej strony w ramach prawa pomocy i wykonujących te same czynności jest niedopuszczalna nie tylko, dlatego że nie przewidują tego przepisy p.p.s.a., ale i ze względu na to, iż niezbędne koszty postępowania strony reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika obejmują wynagrodzenie i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego (art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a.) Mając powyższe na uwadze ponowny wniosek H. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowienia radcy prawnego oraz ustanowienia adwokata uznać należało za bezprzedmiotowy i jako taki oddalić. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji