I SA/Ke 461/12

Dnia 11 września 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2012r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego p o s t a n a w i a 1. zwolnić A. S. od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla A. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Kielcach. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 24 sierpnia 2012r. od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2012r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego A. S. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienia adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z bezrobotnym synem w wieku 20lat, uczącą się córką w wieku 15lat oraz ojcem w wieku 86lat, jako posiadany majątek wykazuje mieszkanie wielkości 69,97m². Źródłem utrzymanie skarżącej i jej dzieci jest dochód uzyskiwany przez skarżącą z tytułu wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.005,91zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że aktualnie pozostaje na zwolnieniu lekarskim, co dodatkowo utrudnia jej zdobycie środków finansowych. Skarżąca wszystkie opłaty uiszcza sama, a ojciec swoją emeryturę przeznacza na leki, wizyty lekarskie oraz na własne potrzeby. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do treści art. 246 ustawy P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata. Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącą w złożonym wniosku, przede wszystkim niski miesięczny dochód na trzy osoby w rodzinie uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.