I SA/Ke 461/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 13 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 czerwca 2016 r. nr [....] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa. P. M, reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego M. S., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 30 czerwca 2016 r. nr [....] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011 r., nie przedkładając pełnomocnictwa i nie uiszczając wpisu. Wobec powyższego, zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 sierpnia 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi (w terminie 7 dni od dnia odebrania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi) poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego oraz uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 2000 zł. Powyższe wezwania zostały doręczone 29 sierpnia 2016 r. pełnomocnikowi skarżącego. W tym samym dniu skarżący dokonał wpłaty wpisu w odpowiedniej wysokości. W zakreślonym terminie zaś pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego nie zostało złożone. Postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił powyższą skargę i zwrócił uiszczony wpis podnosząc, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi i nie przedłożył pełnomocnictwa w terminie wskazanym w wezwaniu. Pismem z 27 września 2016 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącego wskazał, że powodem niedotrzymania przez niego terminu do złożenia pełnomocnictwa było niezauważenie przedmiotowego wezwania na skutek "sklejenia się kartki" wezwania z pismem przewodnim przesłanym przez Sąd. Niezależnie od powyższego pełnomocnik podniósł, że pełnomocnictwo wraz z należną opłatą od pełnomocnictwa zostało prawidłowo przez niego załączone do skargi oraz przesłane do organu. Wskazał, że pełnomocnictwo to pozostaje nadal w aktach administracyjnych Dyrektora Izby Skarbowej, na dowód czego załączył poświadczone fotokopie skargi i pełnomocnictwa znajdujące się w aktach administracyjnych tego organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Bezspornym w sprawie jest, że pełnomocnik skarżącego uchybił terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nie złożenie pełnomocnictwa. Stosownie zaś do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2016 r. poz. 749 z póz zm.) zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Instytucją procesową, której celem jest ochrona strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest uregulowana w art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. instytucja przywrócenia terminu. Zgodnie z powołanym przepisem jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2, § 4 ustawy p.p.s.a.). Pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest zatem brak winy strony w uchybieniu terminu. Pod pojęciem braku winy rozumieć należy przeszkody zaistniałe niezależnie od strony, nie dające się przewidzieć zdarzenia nagłe, którym strona nie była w stanie zapobiec, a następnie usunąć ich skutków bez uchybienia terminom, do zachowania których była zobowiązania. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. W razie natomiast ustalenia przez sąd, że okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy - w jakiejkolwiek jej postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, sąd nie może przywrócić uchybionego terminu. Podkreślić przy tym należy, że na profesjonalnym pełnomocniku jakim jest radca prawny, ciąży obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (por. postanowienia NSA z dnia: 11 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 198/09, z 3 marca 2009 r. sygn. akt I OZ 155/09 i z 9 maja 2006 r. sygn. akt II OZ 468/06). Oceniając podnoszone przez pełnomocnika skarżącego okoliczności, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, Sąd stwierdził, że nie uprawdopodobnił on braku winy w uchybieniu terminu do złożenia pełnomocnictwa. Przyczyną z powodu, której nie dochował on terminu było niezauważenie wezwania Sądu do złożenia pełnomocnictwa na skutek "sklejenia się" wezwania z pismem przewodnim. W ocenie Sądu wskazany przez pełnomocnika powód uchybienia terminowi do złożenia pełnomocnictwa z całą pewnością nie uzasadnia przyjęcia, że miał miejsce brak winy pełnomocnika w uchybieniu terminowi, a wręcz przeciwnie - świadczy o co najmniej lekkim niedbalstwie pełnomocnika skarżącego. Profesjonalny pełnomocnik nie może bowiem oczekiwać, że brak staranności w otwieraniu i zapoznawaniu się z treścią korespondencji będzie rekompensowany przez Sąd, poprzez przywrócenie terminu do dokonania zaniedbanych czynności. Podobnie, podnoszona przez pełnomocnika strony argumentacja dotycząca przesłania do organu prawidłowego pełnomocnictwa wraz ze skargą, nie zasługuje na uwzględnianie. Niewątpliwym bowiem pozostaje, że do odpisu skargi złożonego w Sądzie nie zostało załączone pełnomocnictwo do reprezentacji strony. Sąd zaś nie ma obowiązku doszukiwania i badania przyczyn jego niezłożenia. Stosownie do art. 49 ustawy p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego został prawidłowo wezwany do uzupełnienia tego braku formalnego skargi, czego nie uczynił w zakreślonym terminie, na skutek wyżej podnoszonych okoliczności. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że przedstawiona we wniosku argumentacja, oceniana przez pryzmat przesłanki z art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. nie mogła zasługiwać na uwzględnienie. Do uchybienia terminowi w sprawie nie doszło na skutek obiektywnych przeszkód, czego wymaga dyspozycja ww. przepisu, lecz na skutek braku staranności pełnomocnika skarżącego. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1 i § 2 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.