I SA/Ke 465/10

PostanowienieWSA w Kielcach2012-05-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Mirosław Surma

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Jaka jest podstawa prawna i sposób ustalenia wynagrodzenia adwokata z urzędu za nieopłaconą pomoc prawną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, zwłaszcza w kontekście uchylenia przez NSA wcześniejszego postanowienia WSA w tej sprawie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny pierwszej instancji, działając na podstawie art. 250 PPSA oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, ustalił wynagrodzenie adwokata z urzędu, uwzględniając wartość przedmiotu zaskarżenia i podatek VAT. Sąd wskazał, że w przypadku spraw, gdzie wartość przedmiotu zaskarżenia przekracza 10 000 zł, ale nie przekracza 50 000 zł, stawka minimalna wynosi 2400 zł za każdą sprawę, a następnie podwyższa się ją o podatek VAT.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła wniosku adwokata J.S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w trzech sprawach dotyczących podatku akcyzowego. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wcześniejsze postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w zakresie przyznanego wynagrodzenia, wskazując na brak podstawy prawnej i uzasadnienia. WSA w Kielcach rozpoznał ponownie wniosek o przyznanie wynagrodzenia.
Rozstrzygnięcie
Przyznano od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata J.S. kwotę 8856 złotych (w tym 1656 złotych podatku od towarów i usług) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J.S. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skarg B. F. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za sierpień 2003r. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za lipiec 2003r. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za czerwiec 2003r. postanawia przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata J.S. kwotę 8856 (osiem tysięcy osiemset pięćdziesiąt sześć) złotych w tym 1656 (tysiąc sześćset pięćdziesiąt sześć) złotych podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 1 wyroku z dnia 3 lutego 2012r. sygn. akt I GSK 1031/10 uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zawarte w wyroku z dnia 21 października 2010r. przyznające ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie w kwocie 2196 zł w tym 396 zł podatku od towarów i usług. W motywach rozstrzygnięcia NSA wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie powołał co do postanowienia w zakresie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu ani podstawy prawnej ani też jakiegokolwiek uzasadnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), powoływana dalej jako ustawa p.p.s.a., adwokat wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie kosztów ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), powoływane dalej jako rozporządzenie. W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" rozporządzenia stawkę minimalną wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji, w sprawie której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 6 rozporządzenia. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzoną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego typu czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi odpowiednio 19 447 zł, 13 802 zł i 15 213 zł. Dla określenia wynagrodzenia adwokata w każdej z wymienionych wyżej spraw należy zastosować § 6 pkt 5 rozporządzenia, zgodnie z którym stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10 000 zł do 50 000 zł – 2400 zł. W związku z powyższym łączna kwota wynagrodzenia pełnomocnika, bez podatku od towarów i usług wynosi 7200 zł. Pełnomocnik ustanowiony z urzędu adwokat J.S. reprezentował B. F. w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz zgodnie z wymogiem § 20 rozporządzenia złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia wraz z oświadczeniem, że nie zostało ono uiszczone w żadnej części. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a" i § 6 pkt 5 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia, przyznał wynagrodzenie określone w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło