I SA/Ke 466/08

Dnia 27 stycznia 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi R. i T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a zwolnić T. K. od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 19 grudnia 2008r. w wysokości 100zł od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania T. K. złożył pismem z dnia 27 grudnia 2008r. wniosek o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. T. K. nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 31 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przesłał T. K. urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wnioskodawca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Złożony wniosek T. K. uzasadnia faktem wyłączenia w jego pracowni twórczej CO w sezonie 2007/2008, gdzie przez 6 miesięcy nie mógł pracować. Straty będą widoczne po rozliczeniu całego roku, skarżący nie potrafi wyliczyć strat w przeliczeniu miesięcznym. W dalszej części uzasadnienia skarżący nadmienia, że w 2007r. nabył z pomocą PCPR S. schodołaz, do którego skarżący dopłacił 2.488zł. Ten sprzęt skarżący uznaje za niezbędny dla osoby niepełnosprawnej znajdującej się w takim stanie zdrowia jak on. T. K. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i dwoma synami – dziesięcioletnim K. i dwudziestosiedmioletnim niepełnosprawnym D. W skład majątku T. K. i jego rodziny wchodzi mieszkanie komunalne wielkości 72m² oraz działka wielkości 99m². Jako przedmioty wartościowe o wartości powyżej 3000euro skarżący wykazuje sprzęty łagodzące niesprawność: schodołaz, wózek inwalidzki o napędzie elektrycznym oraz samochód. T. K. oświadcza, że jego rodzina utrzymuje się z dochodu ok. 2.209,51zł miesięcznie jest to średni dochód za 2007r. W załączeniu skarżący przedkłada kserokopie zaświadczeń Urzędu Skarbowego o wysokości dochodów uzyskanych za 2007r. Jednocześnie skarżący oświadcza, że dochód za rok 2008 będzie dużo niższy z powodu braku możliwości pracy z powodu wyłączenia ogrzewania w całym sezonie grzewczym. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Mając na względzie przedstawione przez T. K. we wniosku okoliczności, przede wszystkim wysokość uzyskiwanych dochodów oraz stan zdrowia zarówno jego jak i jego syna należy stwierdzić, że wykazał on należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.