I SA/Ke 466/10

Dnia 28 lutego 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skarg B. F. "A." na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2003r. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2003r. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec 2003r. p o s t a n a w i a: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata J. S. kwotę 4465,20 (słownie: cztery tysiące czterysta sześćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym 805,20 (osiemset pięć 20/100) złotych podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 21 października 2010r. sygn. akt I SA/Ke 466/10 na wniosek pełnomocnika z urzędu adwokata J. S. w sprawie ze skarg B.F. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2003r., nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2003r.oraz nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec 2003r. przyznał od Skarbu Państwa na rzecz adwokata J. S. kwotę 1537zł wraz z podatkiem od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Na skutek wniesionej od tego wyroku przez adwokata J. S. skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 lutego 2012r. sygn. akt I GSK 1030/10 uchylił postanowienie zawarte w zaskarżonym wyroku dotyczące przyznania od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. W motywach uzasadnienia wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w objętym zaskarżonym wyrokiem postanowieniu w przedmiocie przyznania od Skarbu Państwa kwoty kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie wskazano ani podstawy prawnej ani też uzasadnienia. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone wyrok w części stanowiącej postanowienie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu i przekazał sprawę do ponownego postanowienia Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach. Na wstępie należy wyjaśnić, iż stosownie do art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a.) sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie kosztów ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), powoływane dalej jako rozporządzenie. Pełnomocnik skarżącej, będący adwokatem ustanowionym w sprawie z urzędu, na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Kielcach w dniu 21 października 2010r. wniósł o zasądzenie wynagrodzenia podnosząc, iż koszty udzielonej z urzędu pomocy prawnej nie zostały opłacone. Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "a", w związku § 6 pkt 1, 4 oraz 5 rozporządzenia stawki minimalne dla adwokata wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy: do 500zł – 60zł, powyżej 5000zł do 10000zł – 1200zł, natomiast powyżej 10000zł do 50000zł – 2400zł. W przedmiotowej sprawie wartości przedmiotu sporu w przypadku poszczególnych decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie podatku akcyzowego wynosiły: za marzec 2003r. – 45zł, za kwiecień 2003r. – 9122zł i za maj 2003r. – 10082zł. Zatem, w świetle powołanych przepisów rozporządzenia, należne adwokatowi wynagrodzenie w niniejszej sprawie wynosi 3660zł powiększone o należny podatek VAT. Nadto, zgodnie z wymogiem ustanowionym przez § 20 rozporządzenia, w złożonym wniosku o zasądzenie wynagrodzenia adwokat zawarł oświadczenie, że nie zostało ono zapłacone. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a. oraz stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a, w związku z § 6 pkt 1, 4 i 5 a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.