I SA/Ke 466/10

Dnia 28 lutego 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. S. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skarg B. F. "A." na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2003r. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2003r. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec 2003r. p o s t a n a w i a: odmówić przyznania adwokatowi J. S. kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 7 października 2010r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ustanowił dla skarżącej B. F. adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. wyznaczył dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata J. S.. W dniu 3 grudnia 2010r. adwokat J.S. złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 października 2010r. oddalającego skargi B. F. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za maj 2003r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2003r.oraz nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za marzec 2003r. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa na jego rzecz wynagrodzenia adwokackiego za udział w postępowaniu kasacyjnym. W wyroku z dnia 3 lutego 2012r. sygn. akt I GSK 1030/10 Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o wynagrodzeniu adwokata za zastępstwo procesowe na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu kasacyjnym stwierdzając, że właściwym do podjęcia rozstrzygnięcia w tym przedmiocie jest stosownie do art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 513, poz. 1270 z późn. zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Zgodnie z treścią art. 250 ustawy p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokackie w zakresie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Stosownie zaś do § 20 rozporządzenia z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. zwane dalej rozporządzeniem) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o przyznanie adwokatowi J. S. wynagrodzenia, takiego oświadczenia nie zawiera (k. 159 akt sądowych). Oświadczenie takie nie zostało również złożone na późniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Z treści przepisu natomiast wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia o wskazanej treści, gdyż pozwala to w istocie określić zakres, w jakim wynagrodzenie musi zostać pokryte przez Skarb Państwa. Wymaga przy tym podkreślenia, iż brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie Sądu w trybie art. 49 ustawy p.p.s.a. Przyjmuje się bowiem, iż oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08). Reasumując, skoro zawarty w skardze kasacyjnej wniosek pełnomocnika strony skarżącej o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego nie zawierał oświadczenia o nieuiszczeniu przez skarżącą w całości ani w części kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jak również oświadczenie o treści określonej w § 20 rozporządzenia nie zostało złożone przez adwokata na późniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, należało odmówić przyznania kosztów udzielonej pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy p.p.s.a w związku z § 20 rozporządzenia postanowiono jak w sentencji.