I SA/Ke 472/14

PostanowienieWSA w Kielcach2014-09-08

Skład orzekający: Agnieszka Karyś-Adamczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawca, który nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, ale następnie uzupełnił braki, może zostać zwolniony od kosztów sądowych i ustanowiony dla niego adwokat?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony pierwotnie na niewłaściwym formularzu, może zostać uwzględniony, jeśli wnioskodawca uzupełni braki na wezwanie sądu. W przypadku trudnej sytuacji materialnej, niskich dochodów i problemów zdrowotnych, sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
W. D. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak nie na urzędowym formularzu. Po wezwaniu przez sąd, skarżący złożył wypełniony formularz PPF, uzasadniając wniosek złą sytuacją materialną i zdrowotną.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić W. D. od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 8 września 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 8 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W. D. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]znak: [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. p o s t a n a w i a 1. zwolnić W. D.od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla W. D.adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 9 lipca 2014 r. znak: [...]w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014 r. W.D.złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej ustawą p.p.s.a.) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 1 września 2014 r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W odpowiedzi skarżący w dniu 4 września 2014 r. złożył urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Złożony wniosek skarżący uzasadnia złym stanem zdrowie oraz niskimi dochodami. Skarżący oświadcza, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym. Utrzymuje się z dochodu w wysokości 537 zł miesięcznie. Jako posiadany majątek wykazuje dom wielkości 28m² oraz nieruchomość rolną wielkości 0,85ha. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy "p.p.s.a." przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną skarżącego, przede wszystkim niski dochód oraz problemy zdrowotne uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło