I SA/Ke 481/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: ref. sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005 p o s t a n a w i a I. ustanowić dla A. S. adwokata; II. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Postanowieniem z dnia 8 listopada 2007r. sygn. akt I SA/Ke 481/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A.S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2005. W dniu 7 grudnia 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynął wniosek A. S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. We wniosku skarżący oświadcza, że sam prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z dochodu w wysokości 1.600zł brutto miesięcznie – uzyskiwanego z tytułu emerytury. A. S. jest właścicielem domu drewnianego o powierzchni 70m², nieruchomości rolnej wielkości 9,24 ha oraz zabudowań gospodarczych. Skarżący oświadcza, iż posiada oszczędności w wysokości 5500zł. W myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która zgodnie z przepisem art. 175 § 1 powyższej ustawy powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udowodnienie tych okoliczności daje podstawę do pozytywnego rozpatrzenia wniosku. W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Wykazany jednak w formularzu stan majątkowy A. S. pozwala na jedynie częściowe uwzględnienie jego wniosku. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, którego domaga się skarżący ma charakter wyjątkowy i jest stosowane w stosunku do osób charakteryzujących się ubóstwem - przykładowo do takich osób można zaliczyć osoby ze względu na okoliczności życiowe pozbawione całkowicie środków do życia. Uwzględniając sytuację skarżącego przedstawioną we wniosku o przyznanie prawa pomocy, przede wszystkim fakt uzyskiwania stałego miesięcznego dochodu, możliwość uzyskiwania korzyści finansowych lub płodów rolnych z gospodarstwa rolnego, posiadanie oszczędności oraz fakt, iż skarżący nie ma nikogo na utrzymaniu uznano, że ustanowienie adwokata jako przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest adekwatne do aktualnej sytuacji finansowej i życiowej skarżącego. W związku z powyższym wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalono. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.