I SA/Ke 487/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Asystent sędziego Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 stycznia 2008r. sprawy ze skargi J.D. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za 2005r. I. oddala skargę , II. przyznaje od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach radcy prawnemu L.H. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 309,80 zł (trzysta dziewięć 80/100) w tym 52,80 zł (pięćdziesiąt dwa 80/100) tytułem podatku od towarów i usług. 1. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...]. odmawiającą przyznania J.D. płatności z tytułu wspierania działalności na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 rok. 2. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji podał, że w dniu [...] do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek J. D. o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005. W przedmiotowym wniosku strona zadeklarowała do płatności z powyższego tytułu osiem działek rolnych oznaczonych we wniosku literami od A do H o łącznej powierzchni [...] ha, położonych na dziewięciu działkach ewidencyjnych oznaczonych numerami: [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], [...] w obrębach N. i G., w gminach T. i S. w powiecie [...] i [....], w województwie. W odpowiedzi na wezwanie z dnia [...] Nr [...] w sprawie dokładanego określenia rodzaju uprawy na działce rolnej C, J. D. złożył [...] korektę do wniosku. Kontrola administracyjna w/w wniosku wykazała różnicę między deklarowanym rodzajem użytków rolnych na działce ewidencyjnej nr [...] (działka rolna H), a danymi wynikającymi z ewidencji gruntów. Wnioskodawca w odpowiedzi na wezwanie Nr [...] z dnia [...] roku do złożenia wyjaśnień potwierdził deklarację, co do działki rolnej H. W toku postępowania ustalono, że kontrola przeprowadzona w gospodarstwie wnioskodawcy w dniu [...] wykazała nieprawidłowości w deklarowanej powierzchni działki rolnej H - łąka. Powierzchnia zadeklarowana wynosiła [...] ha, a stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu [...] ha. Na pozostałej części działki występowały zadrzewienia i zakrzewienia. W wyniku zastrzeżeń zgłoszonych przez stronę w piśmie z [....] odnośnie wyniku tej kontroli, w dniu [....] przeprowadzono ponowną kontrolę w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy. Kontrola ta wykazała nieprawidłowości w deklarowanej powierzchni działki rolnej oznaczonej we wniosku literą H polegające na tym, że powierzchnia zadeklarowana dla powyższej działki wynosiła [...] ha, a stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu [...] ha. Na powierzchni [...] ha stwierdzono posadzone dęby i samosiejki. W wyniku powyższych ustaleń decyzją z dnia [...] Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR odmówił J. D przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji - decyzją z [...] Nr [...] utrzymał ją w mocy. 3. Po zaskarżeniu tego rozstrzygnięcia do WSA w Kielcach, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28 grudnia 2006r. - uchylił obie decyzje wskazując w uzasadnieniu wyroku na : a) brak potwierdzenia dostarczenia stronie protokołu z kontroli przeprowadzonej [...] , na podstawie której organy AR i MR rozstrzygały sprawę, b) brak odniesienia się powyższych organów do różnic w powierzchniach stwierdzonych przez dwa zespoły kontrolne i brak uzasadnienia, dlaczego podstawę rozstrzygnięcia stanowiły wyniki drugiej kontroli, c) naruszenie art. 77 kpa poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego , art. 107 § 3 poprzez niepełne faktyczne uzasadnienie decyzji, d) naruszenie art. 10 i 81 kpa. stanowiących obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania. Kierownik Biura Powiatowego AR i MR rozpatrując ponownie sprawę i odnosząc się do stwierdzonych uchybień ustalił, że: a) protokół z kontroli z dnia [...] został dostarczony J. D. przez pocztę w dniu [...], co potwierdza dołączone do akt sprawy pismo z Centrum Usług Pocztowych w K. z [...] oraz kopia dowodu odbioru przesyłki poleconej, b) różnica pomiędzy ustaleniami zespołów kontrolnych wynikała ze zmiany sposobu użytkowania gruntu w okresie między kontrolami, a także ustalił c) okoliczności braku udziału wnioskodawcy przy kontroli terenowej oraz obecność przy tejże kontroli jego brata – C.D, potwierdzenie faktu dostarczenia producentowi protokołu z czynności kontrolnych i potwierdzenie wyników kontroli z [...], co znalazło wyraz w uzasadnieniu decyzji Nr [...], oraz że d) przed wydaniem decyzji pismem z dnia [...] organ I instancji poinformował stronę o zebraniu materiału dowodowego kończącego postępowanie i możliwości wypowiedzenia się w sprawie. 4. W związku z powyższymi ustaleniami organ I instancji wskazaną wyżej decyzją z dnia [...] odmówił przyznania J.D. płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005r. Po rozpatrzeniu odwołania strony od tego rozstrzygnięcia Dyrektor AR i MR utrzymał w mocy decyzję wydaną na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z [...] o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej /Dz. U. Nr 229, poz. 2273, ze zm./ oraz § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH /Dz. U. Nr 73, poz. 657, ze zm./. Dyrektor podniósł, tak jak i organ I instancji, że stosownie do dyspozycji art. 67 rozporządzenia Komisji WE nr 817/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady WE nr 1257/1999 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej /EFOGR/ /Dz.Urz. WE L 153 z 30 kwietnia 2004r./ wnioski o płatności sprawdzane są w sposób zapewniający rzeczywistą weryfikację i zgodność z warunkami przyznawania pomocy. Ponadto zgodnie z treścią art. 50 ust.3 w związku z art. 70 rozporządzenia Komisji WE nr 817/2004 oraz w związku z art. 80 rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004r.ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady /WE/ Nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników /Dz. U. WE L 141 z 30 kwietnia 2004r./ , jeżeli obszar zadeklarowany we wniosku o pomoc przekracza obszar spełniający wszystkie warunki określone w zasadach przyznawania pomocy (obszar zatwierdzony), pomoc obliczana jest w oparciu o obszar zatwierdzony dla tej grupy upraw – z zastrzeżeniem jakiegokolwiek zmniejszenia płatności lub wykluczenia odpłatności zgodnie z art. 51 i 53. Natomiast, zgodnie z art. 51 ust.1 rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 w związku z art. 70 rozporządzenia Komisji WE nr 817/2004 i art. 80 rozporządzenia Komisji nr 796/2004 jeżeli różnica między obszarem zadeklarowanym, a zatwierdzonym przekracza 20% zatwierdzonego obszaru, żadna pomoc obszarowa nie zostanie przyznana. Organ II instancji wskazał, że wnioskodawca ubiegał się o płatności ONW na działkach o łącznej powierzchni [...] ha oznaczonych literami od A do H w sytuacji, gdy powierzchnia działek rolnych uprawnionych do takich płatności oznaczonych literami od A do J oraz część działki H wynosi [...] ha. Powierzchnia [...] ha z działki H nie kwalifikowała się do płatności ze względu na fakt jej zadrzewienia. Jest ona mniejsza, niż stwierdzona podczas pierwszej kontroli, gdyż w okresie między kontrolami mogła nastąpić zmiana sposobu użytkowania gruntów. Dlatego uznano, że brak jest podstaw do przeprowadzania kolejnych kontroli terenowych, bowiem ich wyniki mogłyby znacznie odbiegać od stanu stwierdzonego w roku 2006. Do rozstrzygnięcia sprawy przyjęte zostały natomiast wyniki kontroli z [...], ze względu na zasadę praworządności (względu na interes strony) wyrażoną w art. 7 Kpa. Ponadto podniesiono, że strona nie poinformowała organu, iż wniosek jest nieprawidłowy co mogłoby skutkować w myśl art. 68 ust.2 rozporządzenia Komisji WE Nr 796/2004 – nie zastosowaniem wyłączenia od płatności w odniesieniu do tych części wniosku, co do których rolnik poinformował właściwy organ na piśmie, że wniosek jest nieprawidłowy, pod warunkiem, że strona nie była poinformowana przez tenże organ o przeprowadzeniu kontroli na miejscu oraz o jakichkolwiek nieprawidłowościach we wniosku. Wskazano też, że na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy nie miały wpływu argumenty strony podniesione w odwołaniu, bowiem WSA w Kielcach w wyroku z 28 grudnia 2006r. nie rozstrzygał o przysługujących stronie płatnościach z ONW, lecz podniósł wady postępowania administracyjnego organów skutkujące koniecznością przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego tj. uzyskania stanowiska Biura Kontroli na Miejscu przy Oddziale AR i MR, informacji z urzędu pocztowego, zapoznania strony z materiałami dowodowymi. Reasumując Dyrektor AR i MR stwierdził, że brak jest podstaw do przyznania stronie wnioskowanych płatności, gdyż zarówno przepisy prawa krajowego, jak i unijnego nie dopuszczają jakiejkolwiek uznaniowości w ustalaniu prawa do ich przyznania. Uznaniowość bowiem prowadziłaby do nierównego traktowania producentów rolnych spełniających takie same warunki, jak i godziłaby w naczelną zasadę Unii Europejskiej – zasadę konkurencyjności. Dlatego też płatności ONW mogą być przyznawane producentom rolnym, spełniającym warunki określone przez prawo krajowe i unijne. 5. Skargę na powyższe rozstrzygniecie złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach J.D. W uzasadnieniu podstaw zaskarżenia wskazał, że pomimo, iż wyrok WSA w Kielcach z dnia 28 grudnia 2006r. w sprawie o sygn. akt I SA/ Ke 293/06 uprawomocnił się 23 lutego 2007r. - Kierownik Biura Powiatowego AR i MR odmówił mu przyznania płatności ONW oraz płatności bezpośrednich. Natomiast Dyrektor Oddziału AR i MR utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, powtórzył w uzasadnianiu swojej decyzji wszystkie fakty zaszłe sprzed dwóch lat. Zdaniem skarżącego skoro organ II instancji nie odwołał się od w/w wyroku do NSA i wyrok ten się uprawomocnił, to należy go wykonać. 6. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutu skargi podniósł, że zarówno organ I, jak i II instancji nie byli zobowiązani wyrokiem WSA w Kielcach do przyznania skarżącemu płatności ONW, bowiem w sprawie nie była wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kierownik Biura Powiatowego AR i MR po uzyskaniu z WSA w Kielcach odpisu prawomocnego wyroku i akt sprawy przeprowadził postępowanie wyjaśniające których ustalenia potwierdził organ II instancji. 7. W dniu 2 stycznia 2008r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach pismo pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu - radcy prawnego L.H, w którym podtrzymał on wnioski i twierdzenia zawarte w skardze i wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego AR i MR w Kielcach oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji, z uwagi na naruszenie przepisów prawa materialnego wskazanych w uzasadnieniu pisma i przepisów postępowania (art.33 k.pa.) oraz o przyznanie skarżącemu kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu pisma pełnomocnik odnosząc się do kontroli działki rolnej oznaczonej lit. H wskazał, że w protokole z czynności kontrolnych datowanym na [...] nie wpisano, że w jej trakcie stwierdzono posadzone drzewa i samosiejki. Dopiero w drugim z protokołów w rubryce uwagi inspektora znalazł się opis, iż na przedmiotowej działce częściowo posadzono dęby, a częściowo porośnięta jest ona samosiejkami. Uwagi te odniesiono do powierzchni [...] ha. Ponadto stwierdził, że skarżący nie zaprzeczał, iż na części działki oznaczonej lit. H posadził dęby, aczkolwiek uczynił to już po roku 2005, a konkretnie w kwietniu 2006r. Skoro domagał się przyznania mu płatności za rok 2005, to uprawy z tego roku stanowiły podstawę do przyznania bądź odmowy przyznania mu płatności. Podniósł, że w obowiązujących przepisach brak jest regulacji, która nakazywałaby producentowi rolnemu kontynuowanie deklarowanej uprawy przez lata następne, po roku, za który domagał się przyznania płatności. W związku z tym stwierdził, że kontrola deklarowanych upraw powinna zostać przeprowadzona do końca 2005r., a nie 4 miesiące po jego upływie. Dlatego też odmowa przyznania skarżącemu płatności za 2005r. w oparciu o dane z 2006r. jest sprzeczna z prawem. Według niego takie stanowisko znajduje uzasadnienie w ustawie z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej określającej zadania oraz właściwości organów i jednostek organizacyjnych w zakresie płatności bezpośredniej, uzupełniającej oraz cukrowej, określonych w przepisach rozporządzeń Rady i Komisji WE, gdzie mowa jest o rolniku, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności. Pomimo, że ustawa ta nosi datę późniejszą, niż rok kontroli opiera się ona rozporządzeniach Komisji WE, co według strony jednoznacznie przemawia za stosowaniem analogicznych zasad do realizacji wniosków za 2005r. Pełnomocnik podniósł dodatkowo, że skarżący zadeklarował, iż na działce oznaczonej lit. H w 2005r. znajdować się będzie łąka, natomiast zgodnie z § 4 ust 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 14 kwietnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania – płatność ONW jest udzielana producentowi rolnemu na położonych na obszarach ONW działkach rolnych użytkowanych m in. jako łąki trwałe. Skoro w w/w rozporządzeniu nie ma definicji legalnej łąki trwałej to należy odnieść się do zwyczajowego rozumienia łąki jako zbiorowiska o znacznym udziale traw, innych roślin zielonych gdzie występują również zakrzaczenia i pojedyncze drzewa. Taka sytuacja według strony miała miejsce w przypadku przedmiotowej działki, która po pierwsze w 2005r. nie posiadała żadnych zadrzewień ani zakrzaczeń, a po wtóre nie została pozbawiona przymiotu łąki poprzez spontaniczne jej zakrzaczenie samosiejkami. Najbardziej istotnym naruszeniem przepisów przez organy w niniejszej sprawie jest według pełnomocnika naruszenie art. 51 ust.1 rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. stanowiącym o 20 % różnicy pomiędzy obszarem zadeklarowanym i obszarem zatwierdzonym dla danej grupy upraw, a nie całości upraw. We wniosku skarżący zadeklarował "łąkę" jako grupę upraw tylko co do działki H o areale [...] ha. W odniesieniu do pozostałych działek zadeklarował inne grupy upraw m in. na działce A - pszenicę. Dlatego też odmowa przyznania płatności winna nastąpić ewentualnie co do grupy upraw – łąki, a nie co do całości upraw skoro kontrole w zakresie pozostałych działek i prowadzonych na nich upraw nie ujawniły żadnych nieprawidłowości Ubocznie podniesiono też kwestię udziału w czynnościach kontrolnych brata skarżącego przy jednoczesnej obecności skarżącego na terenie kontrolowanego gospodarstwa. W opinii pełnomocnika w sytuacji tej naruszono przepis art. 32 § 2 k.p.a przewidujący udzielenie pełnomocnictwa wyłącznie na piśmie lub ustnie do protokołu, a nie na mocy czynności faktycznych organu administracji. Tymczasem w niniejszej sprawie dopuszczono do czynności członka rodziny skarżącego bez jego faktycznego udziału. Powyższego według pełnomocnika nie zmienia fakt podpisania jednego z protokołów kontrolnych przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Tak więc wyeliminować z obrotu prawnego można decyzję jedynie wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe i to w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego zgodnie z art.145 § 1 pkt 1) ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, a rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami ani wnioskami oraz powołaną podstawą prawną zgodnie z art.134 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie skarga na uwzględnienie nie zasługuje. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu płatności z tytułu wpierania działalności rolniczej na obszarze o niekorzystnych warunkach gospodarowania – płatności dalej zwanej ONW. Odmowy tej dokonano powołując art. 51 ust. 1 zdanie drugie w/w rozporządzenia Komisji 796/2004 WE z 21 kwietnia 2004r. – mającym zastosowanie wobec uregulowania odsyłającego art. 70 w/cyt. rozporządzenia Komisji WE 817/2004 z uwzględnieniem tabeli korelacji stanowiącej załącznik nr III do rozporządzenia Komisji WE 796/2004, którym uchylono uprzednie rozporządzenie Komisji WE 2419/2001 – wobec stwierdzenia różnic w powierzchni na jednej z zadeklarowanych do płatności działek oznaczonej literą H, określonej jako łąka. Przepis ten przewiduje taki negatywny skutek, jeżeli różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym, a zatwierdzonym przekracza 20%. W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone rozstrzygnięcie oparte zostało o ustalenia protokołu z [...], w którym różnicę taką ujawniono z powodu stwierdzenia na części działki H zadrzewień i samosiejek. Obszar nie mogący być kwalifikowany z tego powodu jako łąka obejmował powierzchnię [...] ha, co stanowiło ponad 20% obszaru uprawnionego do otrzymania płatności. Procedura dokonania kontroli na miejscu, mającej na celu sprawdzenie prawidłowość złożonego przez skarżącego wniosku, została przeprowadzona prawidłowo. Jej efektem jest stanowiący podstawę rozstrzygnięcia protokół kontroli z [...]. Ponieważ terminy wypłat płatności ONW za 2005 rok obejmowały okres od 1 grudnia 2005 do 30 kwietnia 2006, a decyzje w tym przedmiocie winny być wydane do końca kwietnia 2006r. / § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 14 kwietnia 2004r w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich./, to należy przyjąć, że do tej daty można przeprowadzać kontrole prawidłowości wniosku. Oczywiście dokonując tej czynności po roku, którego płatność dotyczy, należy mieć na względzie okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia i czy w trakcie kontroli po upływie roku można będzie okoliczności te ustalić. W niniejszej sprawie kontrola była zasadna i choć pierwsza z decyzji wydana została [...] nie ma to wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. O fakcie kontroli skarżący został telefonicznie powiadomiony przed jej rozpoczęciem, co wynika z protokołu. W czynnościach kontrolnych uczestniczył brat skarżącego C.D. Nie można się zgodzić z twierdzeniem pełnomocnika, że został naruszony art. 33 § 2 Kpa. Pan C.D. jest członkiem najbliższej rodziny skarżącego i jak wynika z przebiegu postępowania administracyjnego, jak też sądowego, jest on zorientowany w sprawie, czynnie w niej uczestniczy. Jest to zrozumiałe wobec faktu choroby skarżącego uniemożliwiającej mu poruszanie się, a więc zastępstwo brata jest uzasadnione. Biorąc pod uwagę tę okoliczności organ czynności kontrolne przeprowadził więc z udziałem C.D. na co pozwalał mu przepis art. 33 § 4 Kpa. Tym samym nie doszło do naruszenia art. 33 § 2 Kpa. Znaczące znaczenie dla sprawy ma także i fakt dokonywania kontroli po raz drugi, po czynnościach w dniu [...]. Skarżący jak i jego brat, uczestniczący także w pierwszej kontroli, mieli świadomość jakiej materii ona dotyczy, o czym świadczą zastrzeżenia do pierwszego protokołu wniesione pismem z [...]. Protokół z daty [...] doręczony został skarżącemu za pośrednictwem poczty. Przesyłkę skarżący odebrał osobiście. Różnice w pomiarach wynikające z w/w protokołów nie mają wpływu na wynik sprawy. Podstawą wydania zaskarżonej decyzji stał się protokół z [...]. Obmierzona w nim zakwestionowana powierzchnia jest mniejsza od ustalonej [...], lecz nie miało to wpływu na negatywną konsekwencję występującą w obu przypadkach. Słusznie też stwierdza organ, że mógł ulec zmianie sposób użytkowania w okresie dwóch tygodni pomiędzy kontrolami. Z jakiego powodu obszar ten zmniejszył się nie ma znaczenia dla sprawy. Ustalenia z protokołu kontroli zostały potwierdzone przez samego skarżącego w odwołaniu z dnia [...] od decyzji wydanej w postępowaniu prowadzonym po raz pierwszy. Zaprzeczając ustaleniom zadrzewienia i zakrzaczenia części działki H skarżący jednocześnie stwierdza, że samosiejki występowały tylko na obrzeżach działki, a dęby w ilości 85 sztuk zostały zasadzone w listopadzie ubiegłego roku / a więc w 2005r. – dopisek Sądu/ na upamiętnienie śmierci Ojca Świętego, a więc już po zbiorach i wypasie bydła. A więc tego godnego pochwały i podziwu nasadzenia dębów dokonano w roku śmierci Jana Pawła II, a ich liczba odzwierciedlała wiek Ojca Świętego w chwili odejścia. Nie zasługuje na uwzględnienie stwierdzenie pełnomocnika w piśmie z dnia [...], że nasadzenia drzew miały miejsce w kwietniu 2006r., co z pewnością nie uszłoby uwadze kontrolujących dokonujących w tym miesiącu dwukrotnie kontroli. Biorąc pod uwagę przepis § 4 ust. 2 w/w rozporządzenia Rady Ministrów z 14 kwietnia 2004r. płatność ONW jest udzielana producentowi rolnemu do położonych na obszarach ONW działek rolnych użytkowanych jako grunty orne, sady, łąki trwałe i pastwiska trwałe. Do łąk trwałych zgodnie z pkt 1 i pdpkt 3 załącznika numer 6 do rozporządzenia Rady Ministrów z 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz. U. Nr 38, poz. 454/ zalicza się grunty pokryte zwartą, wieloletnią roślinnością złożoną z licznych gatunków traw, roślin motylkowych i ziół, tworzących ruń łąkową, systematycznie koszoną. Wobec tego do łąk trwałych nie można zaliczyć powierzchni zadrzewionej i zakrzaczonej. Odnosząc się do zarzutów pełnomocnika, co do pozbawienia całości płatności, a nie w odniesieniu tylko do działki H, należy stwierdzić, co następuje. W ramach obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania na terenie kraju wyróżnia się następujące obszary: obszar Nizinny w strefie nizinnej I, obszar Nizinny w strefie nizinnej II, obszar górski, obszar ze specyficznymi utrudnieniami / § 4 ust. 2 w/cyt. rozporządzenia Rady Ministrów z 14 kwietnia 2004r./ . Płatności ONW, w zróżnicowanych co do wysokości stawkach w zależności od obszaru, przyznawane są dla tej części działek rolnych, które są zlokalizowane w granicach w/w czterech obszarów ONW. Konsekwencje niezgodności pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną, a więc dotyczącą danej grupy upraw położonych w danym, jednym z czterech obszarów ONW, a powierzchnią faktyczną, ustalane są oddzielnie dla każdych z czterech obszarów ONW. W przypadku skarżącego wszystkie zadeklarowane działki położone były w ONW Nizinne strefa nizinna I. A więc i rozstrzygnięcie dotyczyło właśnie tego obszaru tj. grupy działek rolnych, gruntów rolnych i łąki, położonych na terenach zakwalifikowanych do obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania, dla których rolnik może uzyskać dodatkowe wsparcie w ramach działań podejmowanych na podstawie rozporządzenia Rady /WE/ Nr 1257/1999 z 17 maja 1999r. w sprawie obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej /EFOGR/. Z tych też względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 151 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.