I SA/Ke 488/12

Dnia 2 listopada 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. i M. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. P. i M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]2012 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a zwolnić J. P. i M. P. od wpisu sądowego od skargi z dnia 10 sierpnia 2012 r. J. P. i M. P. wnieśli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]2012 r. znak: [...]uchylające postanowienie Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...]2011r., nr [...] i umarzające postępowanie w sprawie uznania zarzutów zgłoszonych w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego za uzasadnione. J. i M. P. zarządzeniem z dnia 13 września 2012r. zostali wezwani do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi i w odpowiedzi na powyższe zarządzenie pismem z dnia 25 września 2012 r. zwrócili się o odroczenie terminu płatności wpisu od skargi, z uwagi na nieposiadanie w tym czasie środków finansowych na ten cel. Wniosek ten został uznany za wniosek o przyznanie prawa pomocy, który zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 zwanej ustawą p.p.s.a.) powinien być złożony na urzędowym formularzu PPF. J. P. i M. P. nie dopełnili tego wymagania, w związku z tym pismami z dnia 1 października 2012 r. Sąd przesłał urzędowe formularze PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionych w/w formularzy w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. J. P. i M. P. w zakreślonym w wezwaniu terminie w dniu 9 października 2012 r. złożyli wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF, jednakże nie wypełnili rubryki nr 4 formularza, co oznacza, że nie wskazali zakresu swojego żądania. Wobec powyższego skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braku formalnego wniosku. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w zakreślony terminie złożyli pismo, w którym zakres swojego żądania określili jako "do uznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jako wymogu rozprawy". J. P. i M. P. w złożonym na urzędowym formularzu PPF wniosku oświadczyli, że pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym utrzymują się z dochodu uzyskiwanego z tytułu świadczenia z KRUS otrzymywanego przez J.P. w kwocie 1028zł kwartalnie oraz z dochodu uzyskiwanego przez M. P. z gospodarstwa rolnego – nie wskazali wysokości tego dochodu. Jako posiadany majątek skarżący wskazali dom wielkości 120m², nieruchomość rolną wielkości 6,93ha oraz budynki gospodarcze i sprzęt rolniczy. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Mając na względzie treść pisma skarżących z dnia 25 września 2012 r. oraz treść pisma z dnia 23 października 2012 r. uznano, że skarżący w niniejszej sprawie wnoszą o zwolnienie od wpisu od skargi, bowiem stosownie do art. 220 § 1 ustawy p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Z powyższego wynika, że skuteczne wniesienie skargi warunkuje wniesienie wpisu. Analiza akt administracyjnych oraz złożonego przez J. P. i M. P. wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, iż w obecnej sytuacji materialnej nie są w stanie ponieść kosztów sądowych w zakresie uiszczenia wpisu od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Stąd uznano, że dla realizacji prawa do sądu istotne znaczenie ma zwolnienie od ponoszenia wpisu od wniesionej skargi. Przyznane zwolnienie umożliwi skarżącym skorzystanie z prawa do rozpoznania niniejszej sprawy przez sąd administracyjny, bowiem na obecnym etapie postępowania nie ma innych kosztów sądowych, które blokowałyby skarżącym prawo dostępu do sądu. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, ustawy p.p.s.a.