I SA/Ke 496/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej R. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 496/14 oddalającego skargę R. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. W dniu 29 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę R. C. (dalej jako "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K.z dnia [...] r., nr [....] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony w dniu 20 stycznia 2015 r. ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego: adwokatowi K.K. W dniu 28 stycznia 2014 r. skarżący za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach (e-PUAP) złożył sporządzone i podpisane przez siebie za pomocą podpisu elektronicznego pismo zatytułowane "skarga od wyroku I SA/Ke 496/14 do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie". W piśmie tym – wnosząc o uchylenie ww. wyroku i o wykładnię wyrażeń "odnowienie postępowania" i "wznowienie postępowania" – stwierdził, że skarżone orzeczenie narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa, gdyż w podobnych sprawach inne wojewódzkie sądy administracyjne w RP wydawały orzeczenia korzystne dla podatników. Jednocześnie skarżący zarzucił naruszenie niezależności i niezawisłości sędziowskiej z uwagi na fakt, że przewodniczący już na przedsądzie wydał postanowienie pokrzepiające dla władzy skarbowej. Pismo skarżącego – mimo że zostało przez niego zatytułowane jako "skarga" – w istocie stanowi skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 496/14. Wynika to zarówno z treści tego pisma jak i z faktu, że zostało ono złożone w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.") od wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna jest pismem sądowym, które musi spełniać wymagania formalne określone w ustawie p.p.s.a. Jednym z takich wymogów jest konieczność sporządzenia tego pisma przez profesjonalnego pełnomocnika. Art. 175 § 1 ustawy p.p.s.a. stanowi bowiem, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, natomiast w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 ustawy p.p.s.a.). Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z wskazanych w art. 175 ustawy p.p.s.a. osób jest brakiem formalnym, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ustawy p.p.s.a. i powoduje odrzucenie tej skargi na podstawie art. 178 ustawy p.p.s.a. Wskazany przepis stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (por. postanowienia NSA z dnia 31 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 19/12, lex nr 1113639 i z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt FZ 308/04 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl oraz komentarz do art. 175 i 178 ustawy p.p.s.a. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2013). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną sporządzoną osobiście, mimo ustanowionego dla niego pełnomocnika z urzędu. Oznacza to, że WSA – na podstawie art. 178 ustawy p.p.s.a. – zobowiązany był ją odrzucić jako niedopuszczalną. Niezależnie od powyższego dodać należy, że zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego została opatrzona jego podpisem elektronicznym. W aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego tego rodzaju podpisem (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 maja 2014 r. sygn. I OPS 10/13, dostępna na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Należało zatem uznać, że złożona w przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna nie została w ogóle podpisana. Brak podpisu na skardze kasacyjnej może być zaś uzupełniony tylko wówczas, gdy z treści skargi kasacyjnej wynika, że sporządził ją wskazany z imienia i nazwiska pełnomocnik należący do kategorii osób wymienionych w art. 175 § 1 i 3 albo osoba wymieniona w art. 175 § 2 ustawy p.p.s.a. W przeciwnym razie skarga kasacyjna podlega odrzuceniu bez uzupełnienia (por. B. Gruszczyński, B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz LEX, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Warszawa 2013). Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach – na podstawie art. 178 ustawy p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.