I SA/Ke 497/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.I. o wstrzymanie wykonania postanowień w sprawie ze skargi M. I. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić wniosek. W sprawie ze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...]w przedmiocie skargi na czynności w postępowaniu egzekucyjnym M.I. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji celem uchronienia skarżącego od negatywnych skutków oraz uszczerbku w koniecznym utrzymaniu skarżącego i jego rodziny. Skarżący wskazał, że konsekwencją prowadzonego postępowania jest zajęcie jego rachunków bankowych oraz utrudnienia w codziennym funkcjonowaniu jego i jego rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: ustawa p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 ustawy p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania, o którym mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu aktu, jeżeli nie ma on przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja unormowana w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienie NSA z 3 lipca 2008 r., II OZ 714/08, lex nr 493646). Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (zob. postanowienie WSA w Gdańsku z 26 lipca 2005r., II SA/Gd 395/05, lex nr 220325). W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie został złożony w sprawie ze skargi M. I. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] nr [...] w przedmiocie skargi na czynności w postępowaniu egzekucyjnym i dotyczy zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Postanowienia te nie wywołują bezpośrednich skutków w sferze jego praw, czy obowiązków, nie nakładają na skarżącego żadnych nowych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym, nie obligują go do jakiegokolwiek działania, zawierając jedynie negatywną ocenę skargi wniesionej przez skarżącego. Skoro zatem wniosek skarżącego dotyczy postanowień, które nie podlegają wykonaniu, zasadnym jest jego oddalenie. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.