I SA/Ke 498/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2016 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Ś.Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na 2015 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. zasądza od Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. na rzecz A. W. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA/Ke 498/16 Uzasadnienie 1.1.Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku Nr [...] Dyrektor Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. (dalej w skrócie :organ) po rozpatrzeniu odwołania A. W.(dalej : wnioskodawczyni, skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. 1.2. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu 7 maja 2015 r. wnioskodawczyni złożyła wniosek o przyznanie płatności na rok 2015. W przedmiotowym wniosku zadeklarowała do jednolitej płatności obszarowej (JPO) działki rolne o łącznej powierzchni 4,22 ha, położone na działkach ewidencyjnych w obrębie W., w gminie I. (powiat z., województwo ś.). Ponadto ubiegała się o przyznanie płatności za zazielenienie, płatności dodatkowej, płatności do krów oraz płatności związanej do zwierząt gatunku bydło domowe. Wraz z formularzem wniosku producent rolny złożył cztery załączniki graficzne, na których wystosował położenie działek rolnych, oświadczenie o zwierzętach zadeklarowanych do płatności do bydła dla czterech sztuk, oświadczenie o zwierzętach deklarowanych do płatności do krów dla czterech sztuk oraz informację dotyczącą działek deklarowanych do płatności. W dołączonym do wniosku oświadczeniu wskazała numery identyfikacyjne bydła tj.:PL005385011283, PL005385011276, PL005385011290, PL005229164618 oraz numery identyfikacyjne krów:PL005048782291, PL005130236022, PL005309009457, PL005309009464 Organ podniósł, że w trakcie kontroli administracyjnej wniosku stwierdzono, że sztuki zwierząt zgłoszone do wniosku, nie znajdowały się w siedzibie stada wnioskodawczyni. Zgłoszenie przemieszczenia ww. sztuk z siedziby stada nr 026486140-001 do siedziby stada nr 069175985-001, należącej do wnioskującej o płatności nastąpiło w dniu 12 maja 2015 r., co potwierdza data wpływu dokumentu "Zgłoszenie przemieszczenia bydła" do Biura Powiatowego ARiMR w K., a więc formalnie na dzień złożenia wniosku tj. 7 maja 2015 r. nie znajdowały się w gospodarstwie skarżącej. W wyniku stwierdzonych nieprawidłowości w trakcie przeprowadzonej kontroli na miejscu (brak spójności w zapisach w księdze rejestracji bydła i zgłoszeń w bazie IRZ), wnioskodawczyni w dniu 29 września 2015 r. złożyła korektę przemieszczenia bydła, dla wszystkich sztuk zgłoszonych we wniosku, gdzie dokonała korekty w dacie zdarzenia na 7 maja 2015 r. 1.4. W wyniku rozpoznania wniosku organ I instancji odmawiam przyznania wnioskodawczyni: 1. Płatności do bydła - 2015 i nakładam sankcję w wysokości 1 045,48 zl. Kwota ta będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. 2. Płatności do krów - 2015 i nakładam sankcję w wysokości 1 257,12 zł. Kwota ta będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. Przyznał: Jednolita Płatność Obszarowa - 2015 w wysokości 1 914,61 zł (słownie: jeden tys. dziewięćset czternaście złotych sześćdziesiąt jeden gr) 2. Płatność za zazielenienie — 2015 w wysokości 1 284,19 zł (słownie: jeden tys. dwieście osiemdziesiąt cztery złote dziewiętnaście gr) 3. Płatność redystrybucyjna - 2015 w wysokości 207,67 zł (słownie: dwieście siedem złotych sześćdziesiąt siedem gr). Jednocześnie uznał wnioskodawczynie za rolnika uczestniczącego w systemie dla małych gospodarstw. 1.4.W wyniku rozpoznania odwołania Organ stwierdził, że na gruncie obowiązujących przepisów w zakresie płatności do bydła oraz ustalonego stanu faktycznego, odwołanie nie może zostać uwzględnione. Wskazał, że zgodnie z art. 12 ust 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt oraz najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Oznacza to, iż do płatności mogą zostać uwzględnione te sztuki, które są zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (IRZ) na wnioskującego o płatność. Organ stwierdził, że sztuki bydła wskazane w oświadczeniach dołączonych do wniosku podlegają kontroli administracyjnej, w oparciu o dane zawarte w systemie IRZ. Skoro więc sztuki bydła oznaczona numerami PL005385011283, PL005385011276, PL005385011290, PL005229164618 oraz krowy oznaczone numerami PL005048782291,PL005130236022,PL005309009457, PL005309009464 w dacie złożenia wniosku (07.05.2015 r.) formalnie nie zostały przemieszczone z jednej siedziby stada do drugiej, a dopiero nastąpiło to w dniu 12 maja 2015 r., co potwierdza dokument przemieszczenia zwierzęcia, to takie sztuki zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. należało wykluczyć. 2.1. Na powyższą decyzję wnioskodawczyni wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. 2.2. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego: - ustawy z 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tj. Dz. U. z 2015r. poz. 1551 ze zm.), - ustawy z 2 kwietnia 2004r. o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 1172 ze zm.), - rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015r. poz. 351 ze zmianą w rozporządzeniu z 13 maja 2015r. - Dz. U. z 2015r. poz. 672), - rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 z 11 marca 2014r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy łub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014r., str. 48), mających wpływ na wynik sprawy. 2. naruszenie przepisów proceduralnych, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: a. art. 7 k.p.a. i art. 3 ust. 2 pkt. 2 ustawy z 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 1551 ze zm.) poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego; b. art. 8 k.p.a. przez działania powodujące podważenie zaufania Strony do organów państwa, w szczególności poprzez nie przeprowadzenie kompletnej i rzetelnej kontroli decyzji organu I instancji, jak również nie rozpoznanie ponownie sprawy, opierając się na wszystkich zgromadzonych dowodach; za przejaw naruszenia w/w zasady należy uznać także brak prawidłowego i jasnego uzasadnienia; zlekceważenie dowodów takich jak brak pisemnego zawiadomienia koniecznego do podjęcia działań naprawczych oraz ustnych informacji udzielonych przez pracowników ARiMR w K.; bezkrytyczne przyjęcie, że organy obu instancji posiadały wiedzę wystarczającą do odmowy płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 oraz zastosowania dodatkowych kar; c. art. 9 k.p.a. i art. 3 ust. 2 pkt. 3 ustawy z 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tj. Dz. U. z 2015r. poz. 1551 ze zm.) poprzez nienależyte i niewyczerpujące poinformowanie Strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, oraz niezbędnych pouczeń, które miały wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; d. art. 11 k.p.a., z uwagi na niedołożenie starań, by swoje stanowisko należycie wyjaśnić i uzasadnić, w szczególności w zakresie w jakim pominięto dowody zgłoszone przez stronę; e. art. 107 § 3 k.p.a, gdyż decyzja nie odzwierciedla prawidłowego uzasadnienia, a w szczególności pr2yczyn z powodu których niektórym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej; f. art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. na skutek utr2ymania w mocy zaskarżonej decyzji mimo braków postępowania dowodowego. g. art. 2, 7 i 32 ust. 2 Konstytucji RP poprzez wydanie rozstrzygnięcia wskazującego na nierówne, dyskryminujące traktowanie strony. h. art. 3 ust. 1-2 pkt. 1, 2, 3 ustawy z 5 lutego 2015r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz. U. ź 2015r. poz. 1551 ze zm.) poprzez naruszenie zasad i warunków określonych w tych przepisach. 3. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania zaskarżonej decyzji polegające głównie na przyjęciu, iż w trakcie kontroli administracyjnej wniosku stwierdzono, że sztuki zwierząt zadeklarowane we wniosku o płatność, nie znajdowały się w siedzibie stada zwierząt. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia., zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu według norm przepisanych. 2.3. W uzasadnieniu skargi stwierdziła, że formalnie i faktycznie była posiadaczem zadeklarowanych 4 sztuk do płatności do bydła i 4 sztuk do płatności do krów w dacie złożenia wniosku (7 maja 2015r.l co potwierdza również złożony do Biura Powiatowego ARiMR w K. w ustawowym 7 dniowym terminie dokument (skorygowany w dacie zdarzenia) przemieszczenia zwierząt i płatność związana do zwierząt z gatunku bydło domowe oraz płatność związana do krów nie powinna zostać w decyzjach obu instancji odmówiona. Wskazała, że organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji stwierdził także, że zgodnie z przepisem § 12 ust. 1 pkt. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015r. poz. 351 ze zmianą w rozporządzeniu z 13 maja 2015r. (Dz. U. z 2015r. poz. 672) płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których: 1) do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, 2) najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W/w rozporządzenie z 13 maja 2015r. zmieniające rozporządzenie z 12 marca 2015r. weszło w życie z dniem 15 maja 2015r;, czyli po dacie (7 maja 2015r.) złożenia mojego wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. Zgodzić się należy z tym, że z dniem 15 maja 2015r. nastąpiła istotna zmiana stanu prawnego w tym przedmiocie. Uzasadniała, że wskazany w decyzji nowy stan prawny nie zwalniał organu z obowiązku zastosowania w jej przypadku obowiązującego od dnia 15 marca 2015r. do dnia 14 maja 2015r. przepisu § 12 ust. 1 pkt. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu (Dz. U. z 2015r. poz. 351 przed zmianą w rozporządzeniu z 13 maja 2015r. - Dz. U. z 2015r. poz. 672) w myśl którego płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt: 1)w odniesieniu do których rolnik ubiegający się o przyznanie tych płatności dokonał zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt 2) które spełniają wymagania w zakresie identyfikacji zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Skarżąca wskazała, że przystępując do złożenia w dniu 7 maja 2015r. wniosku o płatność nie mogła przewidzieć zaistnienia zmiany wymogów do przyznawania płatności do zwierząt określonych w rozporządzeniu z 13 maja 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu. 2.4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Stwierdził również, że zgodnie z § 12 ust. 1. rozporządzenie z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu, płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt w odniesieniu do których do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt i najpóźniej od dnia złożenia wniosku przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone [przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Wskazał, że art. 16 ustawy z dnia z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. poz. 1551) określa, iż okres przetrzymania zwierząt rozpoczyna się w dniu złożenia wniosku (w przypadku płatności okres przetrzymania rozpoczyna się 20 października roku składania wniosku, ale jednocześnie rolnika zobowiązany jest posiadać zwierzę w dniu składania wniosku). Zgodnie art. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/1383 z dnia 28 maja 2015 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) nr 639/2014 w odniesieniu do warunków (kwalifikowalności dotyczących wymogów w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt na by wsparcia związanego z wielkością produkcji na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (Dz. UE. L. z dnia 13.08.2016 r., Nr 214, i 1), przypadku gdy środek wsparcia związanego z produkcją dotyczy bydła lub owiec i kóz, jako warunek kwalifikowalności do wsparcia państwa członkowskie określają wymogi w zakresie identyfikacji i rejestracji zwierząt przewidziane odpowiednio w rozporządzeniu (WE) Nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady lub rozporządzeniu Rady (WE) [21/2004. Jednakże bez uszczerbku dla innych warunków kwalifikowalności zwierzę uznaje |również za kwalifikujące się do wsparcia, jeżeli wymogi w zakresie identyfikacji i rejestracji, o których mowa w akapicie pierwszym, są spełnione w terminie ustalonym przez państwo członkowskie, lecz nie później niż: a) pierwszego dnia okresu przetrzymania zwierzęcia, jeżeli okres przetrzymania ma zastosowanie b) w terminie wybranym na podstawie obiektywnych kryteriów i spójnym, z odpowiednim środkiem zgłoszonym zgodnie z załącznikiem I, w przypadku gdy okres przetrzymania nie ma zastosowania. Organ stwierdził, że w związku z powyższym zarówno rolnicy składający wnioski do dnia 14 maja 2015 r. (przed zmianą rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu) jaki i rolnicy składający wnioski po 15 maja 2015 r. zobowiązani byli, aby najpóźniej do dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności dokonane zostały zgłoszenia wymagane na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. W związku z powyższym zarzuty strony o nieprawidłowym zastosowaniu przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu po zmianie wprowadzonej rozporządzeniem z dnia 13 maja 2015 r. są bezzasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., zważył co następuje. 3.1. Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U.2014.1647) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2016.718) określanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany, co do zasady, zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.2.Rozpatrując sprawę, w wyżej zakreślonych granicach, Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna. 3.3. Istota sporu pomiędzy stronami sprowadza się do zasadności odmowy przyznania płatności do zwierząt (bydła i krów) w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 oraz nałożenia dodatkowych kar. 3.4. Uzasadniając rozstrzygnięcie w tak zakreślonych ramach sporu należało uznać, że skarga jest zasadna i jako taka skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. 3.5. Organy obu instancji wskazały, że podstawą rozstrzygnięcia o odmowie przyznania płatności do bydła i krów stanowi fakt, że wnioskodawczyni nie spełniła wymogów określonych w § 12 ust. 1 pkt. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu. Jednocześnie wskazywano, że zgodnie z treścią przywołanego przepisu płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których do dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności dokonano zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt oraz najpóźniej od dnia złożenia wniosku o przyznanie tych płatności są spełnione wymagania w zakresie identyfikacji określone w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Wskazywany w takim brzmieniu przepis obowiązywał od dnia 15 maja 2015 roku albowiem § 12 ust. 1 zmieniony został przez § 1 pkt 4 lit. a rozporządzenia z dnia 13 maja 2015 r. (Dz.U.2015.672) . Bezsporne jest, że skarżąca wniosek o przyznania jej płatności złożyła w dniu 7 maja 2015 roku. W tym dniu § 12 rozporządzenia stanowił, że płatności związane do zwierząt przysługują do zwierząt, w odniesieniu do których: 1) w odniesieniu do których rolnik ubiegający się o przyznanie tych płatności dokonał zgłoszeń wymaganych na podstawie przepisów o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt,; 2) które spełniają wymagania w zakresie identyfikacji - zgodnie z przepisami o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. A zatem przedmiotowe rozporządzenie w §12 określało inne warunki uzasadniające przyznanie płatności przed dniem 15 maja 2015 roku ( a więc w czasie kiedy skarżąca złożyła wniosek), co do których to warunków organ nie zajął żadnego stanowiska w wydanych decyzjach, a inne po dniu 15 maja 2015 roku. Tym samym organ rozstrzygając o wniosku skarżącej winien zastosować przepisy rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym na datę złożenia wniosku, bądź też wskazać – czego nie uczynił- w oparciu o przepisy przejściowe, dlaczego wobec skarżącej winny być zastosowane inne przesłanki przemawiające z odmową przyznania płatności, niż te które obowiązywały w dacie złożenia wniosku. Organ postępując w ten sposób dopuścił się mającego wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów prawa materialnego § 12 ust. 1 pkt. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania płatności bezpośrednich i płatności niezwiązanej do tytoniu. Powyższe uchybienie, w żaden sposób nie może być naprawione wskazywanymi przez organ argumentami podnoszonymi w odpowiedzi na skargę ( pkt.2.4. uzasadnienia), które nie zostały wyartykułowane w uzasadnieniach decyzji. Jednocześnie skutkuje one uznaniem za bezprzedmiotowe rozważania w zakresie pozostałych podniesionych w skardze zarzutów. 3.6.Jednocześnie na marginesie należy wskazać, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera ani ustaleń , ani rozważań co do podstaw nałożenia na wnioskodawczynię sankcji w wysokościach 1045,48 zł i 1257.12 złotych. 3.7. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art.145§1 pkt.1a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. 3.8. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy uwzględnić wskazania zawarte w pkt.3.5.uzasadnienia. 3.9.O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.