I SA/Ke 5/14

PostanowienieWSA w Kielcach2014-01-31

Skład orzekający: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący może zostać zwolniony od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym z uwagi na brak środków finansowych i trudną sytuację zdrowotną?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący, który nie posiada majątku ani oszczędności, pozostaje na utrzymaniu rodziny oraz ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, zasługuje na zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie częściowym.
Stan faktyczny
Skarżący T. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. dotyczącą podatku akcyzowego oraz wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący nie posiada dochodów ani majątku, pozostaje na utrzymaniu siostry, która zarabia 2.288 zł netto miesięcznie i zapewnia mu środki do życia. Skarżący jest przewlekle chory, co utrudnia podjęcie pracy zarobkowej. Do wniosku dołączył orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności.
Rozstrzygnięcie
Zwolniono T. K. od kosztów sądowych w postępowaniu.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 31 stycznia 2014 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. znak[...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a zwolnić T. K. od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 3 stycznia 2014 r. od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]. znak:[...] w przedmiocie podatku akcyzowego T. K. złożył sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z siostrą i siostrzeńcem w wieku 16 lat. Skarżący wskazał, że jego siostra jest właścicielem domu z roku 1970 o pow. 100m² wraz z działką o pow. 0,15 ha. Źródłem utrzymanie skarżącego oraz osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym jest dochód uzyskiwany przez siostrę skarżącego z tytułu wynagrodzenie za pracę w kwocie 2.288 zł netto miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że jest osobą ubogą, nie prowadzi działalności gospodarczej, nie pozostaje w stosunku pracy, nie osiąga żadnych dochodów oraz nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych. Stan ten trwa od ok. dwóch lat. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ruchomego ani nieruchomego, nie posiada oszczędności pieniężnych. Skarżący wskazał, że jest przewlekle chory, po kilku operacjach (jaskra obu oczu), co znacznie utrudnia mu znalezienie zatrudnienia. Niezbędne środku do życia zapewnia skarżącemu siostra ponosząc opłaty za media i dostarczając wyżywienia. Do wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący dołączył kserokopię orzeczenia o lekkim stopniu niepełnosprawności z dnia 16 grudnia 2013 r. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych. Rozpoznając wniosek skarżącego uwzględniono przede wszystkim fakt, że skarżący nie wykazał majątku ani oszczędności oraz że pozostaje na utrzymaniu siostry. Uwzględniono również brak możliwości podjęcia pracy zarobkowej przez skarżącego z uwagi na problemy zdrowotne. Mając na względzie powyższe okoliczności uznano, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło