I SA/Ke 501/12

Dnia 23 października 2012 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi T. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a 1. zwolnić T. M. od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla T.M. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.. W dniu 15 października 2012 r. (data stempla pocztowego) w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]2012 r. znak: [...]w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania T. M. złożyła sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca pozostaje sama w gospodarstwie domowym, jako posiadany majątek wykazuje mieszkanie spółdzielcze wielkości 48m². Źródłem utrzymanie skarżącej jest dochód uzyskiwany z tytułu emerytury i renty w łącznej wysokości 1670zł miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała na zły stan zdrowia – leczy się na wiele schorzeń, ma I grupę niepełnosprawności, wymaga opieki innych osób. Ponadto skarżąca oświadczyła, że miesięczny dochód wystarcza jej na opłaty, leczenie i leki, przy czym nie wykupuje leków drogich, żywi się z bezdomnymi. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 ustawy P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata. Mając na względzie okoliczności przedstawione przez skarżącą w złożonym wniosku, przede wszystkim zły stan zdrowia skarżącej oraz niski dochód w relacji do wydatków koniecznych uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym nie tylko sądowych opłat i wydatków, ale także kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1, § 3 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.