I SA/Ke 501/12

11 lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Rojek po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A.B. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w sprawie ze skargi T. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata A. B. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych w tym 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych podatku od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W związku z postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 października 2012 r., Okręgowa Rada Adwokacka w K. zarządzeniem z dnia 5 listopada 2012 r. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A.B.. Ustanowiony pełnomocnik złożył zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 6 listopada 2012 r. odmawiającego skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu. W zażaleniu oraz w piśmie z dnia 8 lutego 2013 r. został zawarty wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały przez skarżącą uiszczone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. Nr 270), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", adwokat wyznaczony do udzielenia pomocy prawnej w ramach prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie kosztów ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), powoływane dalej jako "rozporządzenie". Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu adwokat A. B. sporządziła i wniosła w imieniu skarżącej zażalenie od postanowienia z dnia 6 listopada 2012 r. oraz zgodnie z wymogiem § 20 rozporządzenia złożyła wniosek o przyznanie wynagrodzenia wraz z oświadczeniem, że nie zostało ono uiszczone. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia, stawka minimalna wynagrodzenia adwokata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłatę zasądzoną na rzecz adwokata sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego typu czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d i § 2 ust. 3 rozporządzenia, przyznał wynagrodzenie określone w sentencji postanowienia.