I SA/Ke 502/12

Dnia 20 września 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 rok postanawia: odrzucić skargę J. W.. Decyzją z dnia [...] 2012 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy nakaz płatniczy Wójta Gminy K. w sprawie ustalenia J. i A. W. łącznego zobowiązania pieniężnego na 2012 rok. Rozstrzygnięcie drugoinstancyjne zostało doręczone J. W. w dniu 28 czerwca 2012 r., co wynika z potwierdzenia odbioru. W dniu 13 sierpnia 2011 r. J. W. złożyła za pośrednictwem poczty skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej ustawą p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast wedle art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika, że decyzja została doręczona skarżącej w dniu 28 czerwca 2012 r. Zatem termin do jej wniesienia w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 30 lipca 2012 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 13 sierpnia 2012 r. (data stempla pocztowego). Dlatego została uznana za wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.