I SA/Ke 502/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 20 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.T. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [....] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r. postanawia odrzucić skargę. Z. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r. nie podpisując jej. W związku z powyższym, skarżąca została wezwana do podpisania skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono stronie 15 września 2017 r. wraz z pouczeniem, że w przypadku nie zastosowania się do wezwania skarga zostanie odrzucona. W zakreślonym terminie skarżąca skargi nie podpisała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa. Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Braki formalne skargi skutkują, co do zasady, wezwaniem strony skarżącej o ich uzupełnienie. W niniejszej sprawie, w zakreślonym terminie, do 22 września 2017 r., strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w postaci jej podpisania. Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.