I SA/Ke 502/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. T. o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r. postanawia odrzucić wniosek. Z. T. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K. z [...] r. nr [...]w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 r. nie podpisując jej. W związku z powyższym, skarżąca została wezwana do podpisania skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono stronie 15 września 2017 r. wraz z pouczeniem, że w przypadku nie zastosowania się do wezwania skarga zostanie odrzucona. W zakreślonym terminie skarżąca skargi nie podpisała. W dniu 20 października 2017 roku zostało wydane postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu braku uzupełnienia braku formalnego skargi w postaci jej podpisania. Niniejsze postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 25 października 2017 roku. W dniu 10 listopada 2017 roku skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi w postaci jej podpisania. Podniosła, że nie otrzymała wezwania do uzupełnienia braku formalnego przez złożenie podpisu. Powołała się na okoliczność uzupełnienia braku formalnego w zakresie prawa pomocy, poprzez złożenie wniosku o pomoc prawną na urzędowym formularzu PPF. Z. T. podniosła również, że po otrzymaniu postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi rozpoczęła poszukiwania listu, z treści którego wynikało, że została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi. List ten odnalazła w dniu 3 listopada 2017 r. Stwierdziła, że z treści korespondencji powzięła informację o tym, że została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, a co za tym idzie, dowiedziała się o konieczności przywrócenia terminu do uzupełnienia tego braku formalnego. Nie mogła wcześniej zweryfikować tych informacji, ponieważ ma 73 lata i jest osobą niepełnosprawną, która potrzebuje pomocy osób trzecich. Do wniosku skarżąca dołączyła orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z 23 maja 2013 r. o trwałej niezdolności do samodzielnej egzystencji. Ponadto, złożyła podpisany egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Możliwość przywrócenia terminu przewiduje art. 86 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej "ustawa p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 ustawy p.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 ustawy p.p.s.a.). Z powołanych przepisów wynika, że wniosek o przywrócenie terminu badany jest dwuetapowo. Najpierw ocenia się, czy został złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Dopiero w kolejnym etapie bada się, czy wskazywana przez stronę przyczyna uchybienia terminowi była niezawiniona. Ze złożonego przez skarżącą wniosku wynika, że przyczyną niezachowania terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie był brak wiedzy o wezwaniu do usunięcia tego braku. Przyczyna ta ustała w dniu 25 października 2017 roku, kiedy skarżącej doręczono postanowienie o odrzuceniu skargi i w uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że skarżąca została wezwana bezskutecznie do usunięcia braku formalnego skargi. Nie sposób przy tym przyjąć, jak twierdzi skarżąca, że był to 3 listopada 2017 r. kiedy odnalazła list zawierający zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi. O wezwaniu tym skarżąca dowiedziała się bowiem z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi. Należało więc przyjąć, że siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, liczony od momentu ustania przyczyny jego uchybienia, czyli od 25 października 2017 roku, upłynął 2 listopada 2017 r. (z uwagi na przypadający 1 listopada dzień wolny od pracy). W tej sytuacji Sąd stwierdził, że wniosek skarżącej złożony w dniu 10 listopada 2017 r. jest spóźniony, został bowiem złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Ustalenie to uniemożliwia badanie, czy skarżąca uprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 88 ustawy p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.