I SA/Ke 504/07

Dnia 7 grudnia 2007roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K – Wydział I w składzie następującym: ref. sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi W. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. Znak[...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu ustalenia podatku VAT od niezaewidencjonowanej sprzedaży za okres od stycznia do grudnia 2002r. wraz z należnymi odsetkami p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia [...]. w wysokości 500zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu ustalenia podatku VAT od niezaewidencjonowanej sprzedaży za okres od stycznia do grudnia 2002r. wraz z należnymi odsetkami W. Ł. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze złożonego wniosku oraz wyjaśnień złożonych na wezwanie Sądu wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z rodzicami. Według oświadczenia zarówno skarżący jak i osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku. Według oświadczenia W. Ł. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i pozostaje na utrzymaniu rodziców uzyskujących dochody z tytułu świadczeń emerytalnych. Skarżący oświadcza, że część dochodu rodziców przeznaczana jest na zakup leków zarówno dla niego jak i rodziców. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W istocie instytucja ta stanowi pomoc państwa dla osób, które z uwagi na trudną sytuację finansową nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając sytuację finansową i życiową skarżącego i jego rodziny należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny Z tego względu należało zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244 § 1, art. 245 § 1 i § 3, art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).