I SA/Ke 504/15

Dnia 24 września 2015 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Ł. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. znak:.[...] w przedmiocie podatku akcyzowego p o s t a n a w i a zwolnić G. Ł.od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie podatku akcyzowego G. Ł. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia złożonego pod odpowiedzialnością karną za podanie nieprawdziwych danych lub zatajenie prawdy o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Jako posiadany majątek wykazuje dom wielkości ok. 72m² o wartości ok. 70.000 zł, w którym mieszka była żona skarżącego wraz z jego dwiema młodszymi córkami, mieszkanie wielkości 41m², o wartości ok. 50.000 zł, które zamieszkuje skarżący, działkę rolną o pow. ok. 0,11ha o wartości ok. 2.000 zł oraz samochód o wartości ok. 3.000 zł. Skarżący oświadcza, że źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości około 1.370 zł miesięcznie, które przeznacza na własne utrzymanie, alimenty na córkę, pomoc dla dorosłych bezrobotnych córek oraz pomoc dla byłej żony. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżący wykazuje czynsz 400 zł, alimenty - 600 zł, telefon na kartę -50 zł, gaz – ok. 20 zł, Internet – 45 zł, żywność – ok. 250 zł. Zdaniem referendarza sądowego, wniosek strony skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Analiza złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego przede wszystkim wysokość miesięcznego dochodu, należało stwierdzić, że wykazał należycie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) referendarz sądowy orzekł jak w sentencji.