I SA/Ke 506/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 września 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 506/15 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. O. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności składkowych postanawia: 1. uchylić postanowienie własne z dnia 18 września 2015 r. sygn. akt I SA/Ke 506/15; 2. odmówić zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z dnia 18 września 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, odrzucił skargę Z. O. (dalej skarżący) na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. (Zakład Ubezpieczeń Społecznych) z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia zaległości składkowych. Uzasadniając wydane orzeczenie Sąd stwierdził, że w związku z wniesieniem skargi bezpośrednio do Sądu, za datę jej wniesienia należało uznać datę nadania skargi przez Sąd do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W wyniku powyższego skarga została wniesiona z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r.- Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t Dz.U z 2012 r. poz. 270 z poż zm.) dalej ,,ustawa p.p.s.a." Pismem z 29 października 2015 r., skarżący prawidłowo i w terminie wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania, z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego. Wskazał na naruszenie: art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. polegające na bezzasadnym przyjęciu, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia oraz art. 54 § 1 art. 53 § 1 i art. 83 § 3 ustawy p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie, że wymogi wynikające z wymienionych przepisów zostały przez skarżącego spełnione a skarga została skutecznie wniesiona. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywiódł, że z ostrożności w tym samym dniu tj. 16 czerwca 2015 r. nadał identyczną skargę zarówno do sądu administracyjnego jak i do organu drugiej instancji. Tym samym złożenie skargi miało miejsce przed upływem 30 dniowego terminu do jej złożenia, który upływał 18 czerwca 2015 r. W załączeniu przedstawił kserokopie dowodu nadania obu przesyłek. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w odpowiedzi na zarządzenia Sądu, pismem z 12 grudnia 2015 r. poinformował, że Z.O.16 czerwca 2015 r. wniósł skargę na decyzję organu z dnia [...] r. bezpośrednio do organu i jednocześnie w tym samym dniu nadał skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Jednocześnie pismem z 26 listopada 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przesłał skargę nadaną przez skarżącego bezpośrednio do organu, wraz z kopertą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 179a ustawy p.p.s.a., jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna. Dokonując autokontroli zaskarżonego postanowienia, Sąd w wyniku analizy nadesłanych dowodów uznał, że podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione. Z analizy akt, w tym pisma Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz załączonej skargi i koperty wyprowadzić należy wniosek, że oprócz skargi nadanej16 czerwca 2015 r. bezpośrednio do Sądu, skarżący w tym samym dniu nadał w Urzędzie Pocztowym w S. identyczną skargę do organu. Powyższe przesądza o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego w ustawowym 30 dniowym terminie określonym w art. 53 §1 i art. 54 § 1 ustawy p.p.s.a. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSA i WSA 2008, Nr 3, poz. 42), wyjaśnił, że przepisy art. 203 i 204 ustawy p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Z takim właśnie rozstrzygnięciem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Mając na względzie powyższe rozważania, działając na podstawie art. 179a ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł, jak w sentencji. Jednocześnie odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego mając na względzie treść przepisów art. 203 i art. 204 ustawy p.p.s.a.