I SA/Ke 509/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.),, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 listopada 2010r. sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz adwokata M.S. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych w tym 52,80zł podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. 1.1 Postanowieniem z dnia [...]. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...]. znak [...]odmawiające W. G. zawieszenia postępowania egzekucyjnego. 1.2 W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...]Prezydent Miasta K. postanowił odmówić zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec W. G. na podstawie tytułów wykonawczych W3/330/07, W3/186/09, W3/742/09, W3/743/09. Na postanowienie to zażalenie złożył W. G., wnosząc o jegouchylenie i zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu rozstrzygnięciasprawy w Prokuraturze Rejonowej K. – Z.. W. G. wskazał, iż poprzedni właściciel pojazdu o nr [...]dokonał na jego szkodę oszustwa, czego skutkiem jest wszczęte postępowanie egzekucyjne. W dniu 26 lutego 2010r., postanowieniem o sygn. akt 2Ds.95/10, Prokuratura Rejonowa w K. odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie dokonania oszustwa na szkodę W. G.. Pomimo niekorzystnego postanowienia Prokuratury, strona zamierza korzystać z przysługujących środków odwoławczych. 1.3 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wyjaśniło, że żadna z przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego, zawarta w art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie pozwala na zawieszenie postępowania do czasu wyjaśnienia sprawy oszustwa na szkodę W. G.. Co więcej, w dniu 26 lutego 2010r., prokurator Prokuratury Rejonowej K. - Zw K., odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie oszustwa na szkodę W.G. wobec niepopełnienia przestępstwa. Zapowiedź ewentualnego zaskarżenia w/w postanowienia i niepewność zakończenia tego postępowania, nie stanowią przesłanki uzasadniającej zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Ponadto ewentualne postępowanie prokuratorskie w sprawie oszustwa nie ma wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne, ponieważ inny jest merytoryczny zakres tych postępowań. 2.1 Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. 2.2 W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił okoliczności w jakich doszło do oszustwa, w wyniku którego stał się właścicielem pojazdu marki Renault R310T o nr rej. [...]. Skarżący nigdy nie był w posiadaniu tego pojazdu, nie posiada również jego dokumentacji. Uniemożliwiło to wyrejestrowanie pojazdu w drodze urzędowej. W dniu 16 grudnia 2009r. skarżący został powiadomiony przez organ egzekucyjny o zaległościach objętych tytułami wykonawczymi wystawionymi przez Urząd Miasta w podatku od środków transportowych za wskazany pojazd. 2.3 W dniu 15 lutego 2010r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie podatku od środków transportowych za pojazd TK 24973 do czasu wyjaśnienia sprawy w Prokuraturze Rejonowej K.- Z. Organ egzekucyjny odmówił zawieszenia postępowania. 2.4 W dniu 26 lutego 2010r. Prokuratura Rejonowa odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie dokonania oszustwa na szkodę W. G.. W dniu 15 marca 2010r. strona wniosła zażalenie na to postanowienie, które zostało uwzględnione. W dniu 30 czerwca 2010r. skarżący otrzymał postanowienie o umorzeniu dochodzenia wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa. Na postanowienie to strona wniosła zażalenie, oczekując na odpowiedź. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: 3.1 Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa P.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.2 Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. 3.3 Podstawę jego wydania stanowił art. 56 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( t.j. Dz.U. z 2005r., nr 229, poz. 1954 ze zm.). W § 1 tego przepisu wskazano przesłanki, w przypadku których zaistnienia postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Katalog ten jest zamknięty, co oznacza, że tylko zaistnienie opisanych powyżej sytuacji obliguje organ do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. 3.4 Jak wynika z akt, w niniejszej sprawie nie zaszła żadna z sytuacji, o których mowa w pkt 1. Wobec zaległości w podatku od środków transportowych dochodzonych wobec W. G. w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym ani nie wstrzymano ani nie odroczono obowiązku ich wykonania, ani też nie rozłożono na raty obowiązku ich spłaty. Nie budzi wątpliwości również okoliczność, że w sprawie nie wystąpiły przypadki opisane w pkt 2 i 3. Żądania zawieszenia postępowania nie złożył wierzyciel, którym jest Prezydent Miasta K.. W sprawie nie zaszły również "inne przypadki", o których mowa w pkt 5. Obejmują one swym zakresem m.in. zawieszenie postępowania egzekucyjnego dotyczącego obowiązku o charakterze niepieniężnym, egzekucji z nieruchomości i z użytkowania wieczystego. Sytuacje te nie odnoszą się do przedmiotowej sprawy. 3.5 Podstawę wniosku W. G. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego stanowiło natomiast toczące się postępowanie w Prokuraturze Rejonowej K. – Zachód, mające wyjaśnić okoliczności, w jakich W. G. stał się właścicielem pojazdu, od którego naliczony został podatek od środków transportowych. Ze względu jednak na treść cytowanego wyżej art. 56 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, okoliczność przedstawiona przez stronę nie mogła stać się podstawą zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Ani bowiem wskazany przepis, ani żaden inny przepis prawa nie stanowi o tym, że postępowanie karne jest przesłanką zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Jak już wyżej podniesiono, katalog zawarty w art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej jest zamknięty, co oznacza, że organ może zawiesić postępowanie egzekucyjne tylko w przypadku zaistnienia jednej z sytuacji w nim opisanych. Skoro takowa nie zaszła, nie istniała podstawa do wydania postanowienia o treści oczekiwanej przez skarzacego. Zawieszenie postępowania z powodu toczącego się postępowania karnego nastąpiłoby w tej sytuacji bez podstawy prawnej i świadczyło o naruszeniu przez organ prawa. 3.6 Ze względu na zawarty w skardze wniosek o pomoc w wyrejestrowaniu pojazdu należy wyjaśnić, że ocenie Sądu w niniejszej sprawie podlega prawidłowość postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. odmawiającego zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Innymi słowy Sąd rozstrzyga, czy organ uprawniony był uznać, iż fakty powołane przez stronę w istocie nie dają podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Poza zakresem postępowania sądowoadministracyjnego pozostają natomiast wszelkie okoliczności związane z rejestracją pojazdu, które to wyjaśnieniu podlegać mogą tylko przed kompetentnymi w zakresie tych czynności organami. 3.8 Reasumując należy stwierdzić, że w sprawie nie zaszła żadna z przesłanek, o których mowa w art. 56 § 1 ustawy egzekucyjnej. Oznacza to, że Dyrektor Izby Skarbowej w K. w pełni uprawniony był odmówić zawieszenia postępowania egzekucyjnego, co też uczynił w zaskarżonym postanowieniu. Postanowienie to wydane zostało zgodnie z przepisami prawa, a zatem skarga W. G. nie zasługuje na uwzględnienie. 3.10 Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku. 3.11 O przyznaniu adwokatowi kwoty 292,80 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł na postawie art. 250 ustawy P.p.s.a. w zw. z § 18 ust.1 pkt 1 lit. c i w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).