I SA/Ke 51/10

Sygn. akt I SA/Ke 51/2010 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2005r. postanawia: odrzucić skargę. Sygn. akt I SA/Ke 51/2010 UZASADNIENIE Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez skarżącego warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa, oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych. Z treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wynika, że Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Pismem takim, jak stanowi przepis paragrafu 2 art. 230 p.p.s.a., jest skarga. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. H. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku towarów i usług za miesiąc luty 2005r. Strona nie uiściła wpisu od powyższej skargi. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 stycznia 2010r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 522 zł. Przesyłkę poleconą zawierającą wezwanie wraz z pouczeniem, iż w razie niewykonania wezwania w terminie 7 dni od jego doręczenia skarga zostanie odrzucona, H. S.doręczono w dniu 18 stycznia 2010r. W wyznaczonym terminie powyższa opłata sądowa nie została uiszczona. W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.