I SA/Ke 510/09

Dnia 23 lutego 2010 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2004r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 10 lutego 2010r. W dniu 17 lutego 2010 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wpłynął sporządzony na urzędowym formularzu PPF wniosek D. M. o zwolnienie do kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc grudzień 2004r. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadcza, że gdy zaczęły się jej kłopoty z UKS nie pracuje i nie osiąga dochodów. Oświadcza, że nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych ani samodzielnie prowadzić swoich spraw. Nie posiada, majątku, który mogłaby spieniężyć lub zastawić. Skarżąca oświadcza, mieszka z mężem i dziećmi, w gospodarstwie i utrzymaniu domu pomagają jej rodzice. Mąż skarżącej rozpoczął w 2009r. prowadzenie działalności gospodarczej i z tego tytułu osiąga 800zł miesięcznie. Z mężem skarżąca ma ustanowioną rozdzielność majątkowa. Ponadto skarżąca oświadczyła, że dokumenty potwierdzające jej sytuację zostały już złożone, a jej sytuacja nie uległa poprawie. Niniejszy wniosek składa, bowiem jej poprzedni wniosek w sprawie prawa pomocy nie został załatwiony, zaś w dniu 8 lutego 2010r. otrzymała postanowienie sadu o odrzuceniu skargi, od którego przysługuje skarga kasacyjna, a ta winna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego, rzecznika patentowego a na żadnego skarżącej nie stać. Przedmiotowy wniosek nie jest pierwszym wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy złożonym w takim samym zakresie. Nie można się jednak zgodzić z twierdzeniem skarżącej, że jej poprzedni wniosek nie został załatwiony, bowiem postanowieniem z dnia 5 lutego 2010 r. Referendarz sądowy zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych w zakresie obejmującym część każdorazowej opłaty sądowej przekraczającą kwotę 50zł i ustanowił doradcę podatkowego. Skarżąca nie wniosła na to postanowienie sprzeciwu, również prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Sąd. Zgodnie z art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Mając na uwadze brzmienie cytowanego przepisu należy podkreślić, iż przepisy wspomnianej ustawy przewidują możliwość wielokrotnego składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, jednakże odmienna ocena sytuacji materialnej wnioskodawcy przy rozpoznawaniu kolejnego wniosku możliwa jest wyłącznie po zmianie istotnych okoliczności mających wpływ na tę ocenę. Skarżąca nie podniosła jakichkolwiek argumentów wskazujących na zmianę okoliczności przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia z dnia 5 lutego 2010r., które uzasadniałaby zmianę tego orzeczenia. Wręcz przeciwnie, jak wynika z akt sprawy, rozpatrywany w niniejszej sprawie wniosek jest w istocie powtórzeniem treści wniosku złożonego w dniu 29 grudnia 2009r., co więcej skarżąca powołała się w nim na dokumenty już złożone przy rozpatrywaniu poprzedniego wniosku. Do zmiany prawomocnego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy konieczna jest zmiana okoliczności sprawy - stanu majątkowego strony i jej możliwości płatniczych, przy czym kwestie te muszą być udokumentowane w tak samo rzetelnym stopniu, jak w pierwotnym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Strona nie powołała żadnych nowych okoliczności kształtujących stan faktyczny sprawy w zakresie rozpoznania wniosku o prawo pomocy. Nie dołączyła do swojego wniosku żadnych nowych dokumentów. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż skarżąca nie wykazała, że jej sytuacja majątkowa uległa zmianie i że zasadnym jest zmiana prawomocnego postanowienia z dnia 5 lutego 2010r. o przyznaniu częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w zakresie obejmującym część każdorazowej opłaty sądowej przekraczającą kwotę 50zł oraz ustanowienia doradcy podatkowego. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 258 § 1, § 2 pkt 7 mając na uwadze dyspozycję płynącą z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami