I SA/Ke 510/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej z dnia 23 marca 2010r. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2004r. postanawia: przywrócić D.M. termin do złożenia skargi kasacyjnej. D. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2004r. Strona nie uiściła wpisu od złożonego pisma. Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 2 lutego 2010r. orzekł o odrzuceniu powyższej skargi. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono stronie w dniu 8 lutego 2010r. W dniu 23 marca 2010r. skarżąca, reprezentowana przez ustanowionego w ramach prawa pomocy doradcę podatkowego, złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia Sądu. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, iż postanowieniem z dnia 5 lutego 2010r. ustanowiono dla niej doradcę podatkowego, na którego Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych wyznaczył G. G., zawiadamiając go o tym pismem otrzymanym w dniu 18 marca 2010r. Niezwłocznie tj. w dniu 19 marca 2010r. ustanowiony doradca podatkowy w budynku Sądu zapoznał się z aktami sprawy. W tym dniu, jak podniósł, upłynął już jednak termin do złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 2 lutego 2010r. Stąd, w aspekcie obowiązku płynącego z przepisu art. 175 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i braku możliwości sporządzenia przez skarżącą skargi kasacyjnej w terminie, wnioskodawca stwierdził, że niedotrzymanie przedmiotowego terminu nastąpiło bez winy skarżącej. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona złożyła skargę kasacyjną sporządzoną przez ustanowionego pełnomocnika, którą w dniu 30 marca 2010r. opłaciła kwotą 50 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej ustawą p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 §1 ustawy p.p.s.a.). Wniosek taki powinien odpowiadać warunkom formalnym przewidzianym w art. 46 ustawy p.p.s.a.. Wnosi się go do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 §1 ustawy p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie i uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i 4 ustawy p.p.s.a.).. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy (B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2005, str. 219). W świetle powyższych rozważań, zauważyć należy, iż wniosek D. M. spełnia wymogi formalne określone dla pisma strony w postępowaniu sądowym i złożony został w terminie. Jakkolwiek, składając wniosek o przywrócenie terminu, strona nie uiściła wpisu od skargi kasacyjnej, niemniej jednak w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia stosownej opłaty sądowej, nadane z Sądu do pełnomocnika skarżącej w dniu 24 marca 2010r., w wyznaczonym terminie opłaciła wniesiony środek zaskarżenia. Powołane wyżej przepisy prawa wymagają jednak od wnioskodawcy również tego, by uprawdopodobnił we wniosku, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Analiza twierdzeń przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu, jak również akt sprawy, prowadzi do stwierdzenia, że D.M. nie ponosi winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W postępowaniu w przedmiocie prawa pomocy toczonym przed tut. Sądem skarżąca wykazała, iż nie posiada wystarczających środków finansowych na pokrycie wydatków związanych z ustanowieniem fachowego pełnomocnika. Jednocześnie wskutek odrzucenia skargi D. M. przez Sąd pojawiła się po jej stronie konieczność skorzystania z pomocy profesjonalisty celem sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 2 lutego 2010r. O fakcie wyznaczenia na pełnomocnika skarżącej ustanowiony doradca podatkowy powziął wiedzę, jak stwierdził we wniosku, w dniu 18 marca 2010r. Informacja tej treści, nadana przez Krajową Radę Doradców Podatkowych w dniu 12 marca 2010r., dotarła do Sądu w dniu 16 marca 2010r. Wynika z niej także, iż o fakcie wyznaczenia w/w doradcy podatkowego na pełnomocnika D. M. poinformowano G.G.. W świetle powołanych regulacji prawnych stwierdza się, iż to Sąd ocenia, czy strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Analiza twierdzeń autora przedmiotowego wniosku doprowadziła Sąd do przekonania o zaistnieniu okoliczności, które miały wpływ na niezawinione po stronie D. M. uchybienie terminu. Biorąc bowiem pod uwagę fakt, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi upłynął dla skarżącej w dniu 10 marca 2010r., natomiast realna możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej od tegoż orzeczenia pojawiła się już po tym terminie - poprzez wyznaczenie stronie konkretnego doradcy podatkowego - faktycznie nie ponosi ona winy w uchybieniu temuż terminowi. Z tych przyczyn, na podstawie powołanych przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.