I SA/Ke 512/11
PostanowienieWSA w Kielcach2011-12-12
Skład orzekający: Artur Adamiec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej może zostać odrzucona z powodu braków formalnych, w szczególności braku podpisu i niewłaściwego wykazania umocowania do reprezentacji strony?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, gdy nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., w szczególności gdy nie jest podpisana przez osobę uprawnioną lub jej pełnomocnika oraz gdy nie zostanie uzupełnione umocowanie do reprezentacji strony w wymaganym terminie, zgodnie z art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.Stan faktyczny
Gminna Spółdzielnia 'Samopomoc Chłopska' w likwidacji wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach dotyczącą umorzenia postępowania. Skarga była niepodpisana i nie zawierała dokumentów potwierdzających umocowanie do reprezentacji spółdzielni. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, skarżący przedłożył pełnomocnictwo i kopię postanowienia KRS, które nie spełniały wymogów formalnych. Skarga nie została podpisana mimo wezwania.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę złożoną przez Gminną Spółdzielnię 'Samopomoc Chłopska' w likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Kielcach.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w O.w likwidacji na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
W dniu 28 października 2011r., Dyrektor Izby Skarbowej w K. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach kserokopię pisma Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w O. z dn. 3 września 2011 r., zatytułowanego jako zażalenie, skierowanego do Ministra Finansów, dotyczącego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...].nr [...] Organ wskazał przy tym, że złożone pismo winno być uznane jako skarga skierowana do WSA w Kielcach na w/w postanowienie, ponieważ na skutek błędnego pouczenia organu w wydanym postanowieniu nieprawidłowo pouczono stronę, że od tego aktu przysługuje zażalenie do Ministra Finansów w sytuacji gdy pouczenie winno wskazywać, iż na ten akt służy skarga do sądu administracyjnego.
W wywiedzionej skardze skarżący wnosi o umorzenie przeprowadzonego postępowania, rozpoznanie merytorycznie sprawy dotyczącej zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...]., nr [...] o zmianie wysokości zajęcia w przeprowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Do skargi nie został dołączony żaden dokument pozwalający na ustalenie sposobu reprezentacji spółdzielni z której pochodziło pismo, nie było także podpisane.
Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 2 listopada 2011r, skarżąca została wezwana do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez: podpisanie skargi oraz złożenie odpisu KRS-u jako dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określania sposobu reprezentacji strony skarżącej; w terminie 7 dni o dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w O. w dniu 7 listopada 2011r., ( zwrotne poświadczenie odbioru , akta sądowe k. 14)
W wykonaniu wezwania skarżący – J. Ł. – posługujący się pieczęcią likwidatora spółdzielni, w piśmie z dnia 7 listopada 2011 r., nadanym listem poleconym z dn. 10 listopada 2011r. wyjaśnił, że pełnomocnikiem do podpisania skargi upoważnił członka rady nadzorczej spółdzielni J. E. o czym poinformował US w S.. Do pisma dołączył pełnomocnictwo z którego treści wynika, że J. Ł. - likwidator Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w O. udziela J. E. pełnomocnictwa pod podpisania skargi na postanowienie nr [...]. Z treści pełnomocnictwa wynika nadto, że likwidator dlatego upoważnił E. J., ponieważ ze względu na wyjazd, on sam nie mógł skargi podpisać. Ponadto do pisma dołączył kopię postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach, X Wydział Gospodarczy KRS z dnia 21 listopada 2006r. o wpisaniu spółdzielni w likwidacji do KRS-u pod nr 0000267886.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu
Sąd administracyjny po wpłynięciu skargi, a przed jej merytorycznym rozpoznaniem dokonuje oceny jej dopuszczalności tj. bada, z urzędu swoją właściwość rzeczową, miejscową i funkcjonalną, bada także czy została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, czy nastąpiło to w terminie, czy skarga spełnia określone warunki formalne.
Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego obarczone jest obowiązkiem spełnienia wymogów formalnych. Skarga wedle art. 57 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej [p.p.s.a.] winna czynić zadość wymaganiom stawianym pismom w postępowaniu sądowym i warunkiem formalnym wynikającym z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest podpisanie pisma przez osobę kierującą go do Sądu albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.
Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w przypadku skargi obarczonej brakami formalnymi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W niniejszej sprawie wniesioną skargę stanowiła kserokopia pisma z dnia
3 września 2011r., opatrzona pieczęcią podmiotu będącym Gminną Spółdzielnią "Samopomoc Chłopska" w O. w likwidacji. Wobec faktu, że do skargi nie został dołączony żaden dokument wskazujący osoby umocowane do reprezentacji tej osoby prawnej, do czego obliguje art. 29 p.p.s.a; w celu możliwości nadania skardze biegu należało ustalić na podstawie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, kto
w czasie wniesienia skargi uprawniony był do reprezentowania spółdzielni
i uzupełnienia podpisu tej osoby na wniesionej skardze.
Braki te nie zostały uzupełnione w zakreślonym w wezwaniu terminie.
Wprawdzie w zakreślonym terminie J. Ł. odpowiedział pisemnie na wezwanie Sądu, jednak jego działania nie wpłynęły na uzupełnienie braków formalnych skargi. Załączona do pisma kserokopia postanowienia o wpisie do KRS-u nie spełnia bowiem wymogów jakie stawia dokumentom przedkładanym
w postępowaniu sądowoadministracyjnym art. 48 p.p.s.a.. Z treści art. 48 § 1 p.p.s.a. wynika bowiem obowiązek przedkładania sadowi, na jego żądanie oryginału dokumentu na które strona się powołuje. Zgodnie natomiast z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Zatem jak wynika
z treści ww. przepisu ustawodawca dopuścił dwie możliwe postacie dokumentów składanych do Sądu, tj. oryginały lub odpisy uwierzytelnione przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Z uwagi, na to że złożone postanowienie nie stanowiło oryginału, ani uwierzytelnionego przez notariusza albo przez występującego w sprawie profesjonalnego pełnomocnika odpisu, nie mogło skutecznie wykazać umocowania J. Ł. do reprezentowania spółdzielni. Wobec powyższego za nieskuteczne należało uznać także złożone pełnomocnictwo do podpisania wniesionej skargi, gdyż niewiadome jest czy mocodawca był upoważniony do reprezentowania spółdzielni.
Nadto w zakreślonym terminie, który upłynął 14 listopada 2011r. nie został uzupełniony także wskazany w wezwaniu brak formalny skargi dotyczący braku podpis skargi. Jak wynika z pisma złożonego do akty w związku z wezwaniem do uzupełniania braków formalnych, J. Ł. upoważnił do podpisania skargi E. J.. Tym samym J. Ł. przyznał, że przesłane do Sądu pismo stanowi niepodpisaną kserokopię. Pomimo wezwania skarga nie został podpisana. Wskazać należy, że także ten brak formalny powodował konieczność odrzucenia skargi.
Z uwagi na powyższe, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło