I SA/Ke 516/10

Dnia 5 października 2010 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o zwolnienie od kosztów sądowych, ustanowienie radcy prawnego lub ustanowienie doradcy podatkowego w sprawie ze skargi A. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a 1. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla A. C. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. A. C. w skardze z dnia 15 sierpnia 2010r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 17 września 2010r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Złożony wniosek skarżący uzasadnia swoją sytuacją rodzinną, majątkową jak również stanem zdrowia. Aktualny dochód skarżącego stanowi renta inwalidzka, która po potrąceniu alimentów stanowi kwotę 271,65zł. Stan zdrowia obecnie nie pozwala skarżącemu na uzyskiwanie dochodów z gospodarstwa rolnego. Skarżący sam pozostaje w gospodarstwie domowym. Jako posiadany majątek skarżący wykazuje dom wielkości 25m² - współwłasność z byłą żoną oraz nieruchomość rolną wielkości 5,1655ha (współwłasność), nieruchomość leśną wielkości 4,93ha (współwłasność). Skarżący nie wykazuje oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy "p.p.s.a". prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 "p.p.s.a."). W myśl art. 245 § 1 "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 "p.p.s.a.", prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowity następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Analiza akt administracyjnych oraz informacji zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, że wniosek skarżącego w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie. Do pozytywnej oceny wniosku skarżącego przekonuje przede wszystkim jego sytuacja zdrowotna, rodzinna oraz wysokość i źródło dochodów, z których skarżący się utrzymuje. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 "p.p.s.a.", orzeczono jak w postanowieniu