I SA/Ke 52/06

Sygnatura akt: I SA/Ke 52/06 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant: ref. staż. Łukasz Pastuszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19.04.2006 r. sprawy ze skargi M.Z. i Z.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. numer [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego dotyczącego zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 rok oddala skargę ISA/Ke 52/06 Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr. [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie umorzenia dla M. i Z. małżonków Z. postępowania restrukturyzacyjnego dotyczącego zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r. w kwocie 25.051,90 zł. W motywach decyzji organ wskazał, że 12.XI.2002r. małżonkowie Z. złożyli wniosek o wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego w zakresie zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Decyzją z dnia 30.IV.2004r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego ustalił warunki restrukturyzacji zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998r. w kwocie 25.051,90 zł. Decyzją z dnia [...] ustalona opłata restrukturyzacyjna w kwocie 3757,80 zł została rozłożona na 10 rat zgodnie z wnioskiem podatników. Kolejnym wnioskiem z dnia 1.IV.2005r. Z. Z. zwrócił się z prośbą o wyznaczenie nowych terminów spłaty opłaty restrukturyzacyjnej. W uwzględnieniu prośby organ I instancji decyzją z dnia 25.IV.2005r. zmienił swoją decyzje ostateczną i wyznaczył nowe terminy płatności rat, ustalając 4 raty z terminem płatności ostatniej na dzień 10.VII.2005r. oraz opłatę prolongacyjną w kwocie 302,30 zł. Małżonkowie Z. uiścili na rzecz opłaty restrukturyzacyjnej kwotę 2500 zł. W związku z tym, że opłata restrukturyzacyjna nie została zapłacona w całości organ I instancji decyzją z dnia 30 sierpnia 2005r. umorzył postępowanie restrukturyzacyjne. W odwołaniu od tej decyzji skarżący podnieśli swoja trudną sytuacje majątkową, oraz wskazali , że dnia 3.IX.2005r. na poczet brakującej opłaty uiścili kwotę 1600 zł. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał że stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców(Dz.U.Nr. 155 poz. 1287 ze zm.) należności objęte restrukturyzacją podlegają umorzeniu pod warunkiem, że przedsiębiorca: 1. wpłaci opłatę restrukturyzacyjną , o której mowa w art. 19 2. w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art.21 ust.1 pkt 1, nie posiada zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6, z wyjątkiem wymienionych w art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 , nieobjętych restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. Zgodnie z art. 20 ust.1 i 2 w/w ustawy organ restrukturyzacyjny może na wniosek przedsiębiorcy rozłożyć opłatę restrukturyzacyjną na raty z tym, że wplata ostatniej raty następuje nie później niż w terminie 14 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji. Decyzja o warunkach restrukturyzacji doręczona została małżonkom Z.m w dniu 14 maja 2004r. co oznacza, że termin spłaty ostatniej raty wyznaczony został w najpóźniejszym możliwym terminie tj. w lipcu 2005. Do tego czasu podatnicy nie uiścili całości opłaty restrukturyzacyjnej co musiało skutkować zgodnie z dyspozycją art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy restrukturyzacyjnej umorzenie postępowania. Nadto organ zauważył, że na dzień wydania zaskarżonej decyzji podatnicy posiadali zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych nie objęte restrukturyzacją za 1998 i 2004 rok. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. i Z. małżonkowie Z. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji podnosząc ogólnikowo naruszenia prawa w tym Konstytucji RP. Podnieśli, że organy skarbowe nie wzięły pod uwagę ich trudnej sytuacji życiowej i majątkowej. Nadto wskazali, że nieuprawnione było stwierdzenie organu I instancji , że jako przedsiębiorcy nie rokują powodzenia w kierunku poprawy kondycji ich firmy, choć jednocześnie wskazują , że nie posiadają majątku na uregulowanie zaległości podatkowych za 1998r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr. 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrolę tą sprawują pod względem zgodności z prawem zaskarżonych rozstrzygnięć. Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie takie rozstrzygnięcie, które narusza prawo i to w stopniu mającym wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców(Dz.U.01.155.1287 ze zm.) po upływie 15 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji organ restrukturyzacyjny wydaje decyzję o umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego, jeżeli warunki restrukturyzacyjne, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 nie zostały spełnione. Nie jest w sprawie sporne, że skarżący warunków tych nie spełnili albowiem nie wpłacili w całości opłaty restrukturyzacyjnej a nadto posiadali zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych nieobjęte restrukturyzacją. Również skarga okoliczności tych nie kwestionuje. Oznacza to, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Nie stanowi naruszenia prawa stwierdzenie organu I instancji, ze sytuacja ekonomiczna skarżących nie rokuje na poprawą kondycji ich firmy skoro posiadają zaległości w podatkach dochodowym i od wartości dodanej nie objęte restrukturyzacją. Nadto sami skarżący powołując się w swoich odwołaniach na trudną sytuację majątkową potwierdzają prawdziwość tej tezy. Przejściowe kłopoty przedsiębiorcy są podstawa do wszczęcia postępowania restrukturyzacyjnego, jednakże do umorzenia należności objętych restrukturyzacją przedsiębiorca musi spełnić warunki o jakich mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy. Brak środków na uiszczenie opłaty restrukturyzacyjnej czy posiadanie innych zaległości podatkowych wyklucza zgodnie z cytowanymi zapisami ustawy możliwość umorzenia objętych postępowaniem należności. Podstawą materialnoprawną podjętej decyzji były wskazane zapisy ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców co oznacza, że wywody skargi odnośnie art. 67 par 1 Ordynacji podatkowej nie odnoszą się do sprawy, gdyż nie były podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Działając z urzędu Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się przy wydaniu decyzji ani naruszenia zapisów Konstytucji RP. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz.U.Nr. 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.