I SA/Ke 521/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Stępniak po rozpoznaniu 1 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na niewykonanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Skarżysku - Kamiennej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2021 r. o sygn. akt I GSK 1401/20 wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną postanawia odrzucić skargę. W. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na niewykonanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Skarżysku - Kamiennej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2021 r. sygn. akt I GSK 1401/20. W skardze wniósł o ukaranie organu grzywną w trybie art. 154 § 1 ust. 6 i zastosowanie art. 154 § 1 ust. 7 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2022.329 ze zm. ) dalej "p.p.s.a." W uzasadnieniu wyjaśnił, że Naczelny Sąd Administracyjny ww. wyrokiem oddalił skargę kasacyjną Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 marca 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 1337/19 uchylającego decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z 7 maja 2019 r. nr DRP.WPAV.411.2157.2019.PS w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne. Skarżący wskazał ponadto, że w związku z ww. wyrokami zostało umorzone prowadzone wobec niego postępowanie egzekucyjne. Jednak Prezes PFRON nie uznaje prawomocnego i ostatecznego wyroku i po kilku miesiącach w tej samej sprawie wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w Skarżysku z żądaniem tego samego roszczenia, za ten sam okres. Skarżący wskazał, że Naczelnik nie uznaje wyroku NSA i poinformował skarżącego o zajęciu jego rachunków dopiero kilka dni po tym fakcie. W wyniku tych działań skarżący pozostał bez środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści powołanej regulacji wynika, że ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi na niewykonanie każdego wyroku sądu administracyjnego. Dopuszczalność wniesienia skargi została ograniczona do przypadku niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność organu lub skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, wyłączając tym samym skargę na niewykonanie wyroku uchylającego zaskarżoną decyzję lub oddalającego skargę. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że skarga została wniesiona na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2021 r. sygn. akt I GSK 1401/20. Wyrokiem ten sąd II instancji oddalił skargę kasacyjną organu administracji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 marca 2020 r. sygn. akt V SA/Wa 1337/19 uchylającego decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem refundacji składek na ubezpieczenia społeczne. Przedmiotem skargi nie była zatem bezczynności organu lub przewlekłości prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Wobec powyższego skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę, który zapadł w sprawie innej niż bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, jest niedopuszczalna, co w konsekwencji skutkuje jej odrzuceniem. W związku z powyższym również złożony na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. i związany integralnie ze skargą na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie podlegał rozpoznaniu. Z treści skargi ponadto wynika, że intencją skarżącego w rzeczywistości jest kwestionowanie prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Skarżysku – Kamiennej. Skarga, złożona na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a., jak wyżej wskazano, nie służy do kontroli przez sąd administracyjny postępowania egzekucyjnego. W postępowaniu egzekucyjnym można składać środki zaskarżenia właściwe dla tego postępowania jak skarga na czynności egzekucyjne (art. 54 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji; Dz.U.2020.1427 ze zm.) czy zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym (art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Dopiero rozstrzygnięcia organów w zakresie tych środków, złożonych przez zobowiązanych, podlegają kontroli sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Z tych względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.