I SA/Ke 523/10

Dnia 11 października 2010 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 11 października 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...].. znak: [...]. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne p o s t a n a w i a 1. zwolnić M. S. od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla M. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Postanowieniem z dnia 30 września 2010r. sygn. akt ISA/Ke 523/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...]. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W dniu 7 października 2010r. M. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek sporządzony na urzędowym formularzu PPF o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku M. S. oświadcza, że pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z żoną. Skarżący nie wykazuje majątku. M. S. wraz z żona utrzymują się z renty uzyskiwanej przez skarżącego w kwocie 566,42zł miesięcznie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez M.S. wniosku o przyznanie prawa pomocy wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Uznano, że sytuacja finansowa, w jakiej faktycznie skarżący się znajduje – niskie dochody uzyskiwane jedynie z tytułu renty, brak majątku - uzasadnia zwolnienie od kosztów sądowych. Ponadto powyższe okoliczności, uzasadniają także przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Tym bardziej, iż w myśl przepisu art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.