I SA/Ke 524/11

Dnia 13 grudnia 2011 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi L.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; 2. ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100zł od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego L. P. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżąca nie dopełniła tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 29 listopada 2011r. Sąd przesłał skarżącej urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W złożonym wniosku skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z dorosłym synem i utrzymują się z emerytury skarżącej w wysokości 791zł miesięcznie. Syn skarżącej nie posiada stałego źródła utrzymania. Jako posiadany majątek skarżąca wykazuje dom, w którym zajmuje mieszkanie wielkości 25m² i nieruchomość o pow. 1280 m². Wnioskodawczyni oświadcza, że osiągany dochód przeznacza na opłaty związane z utrzymaniem mieszkania oraz zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, w tym leczenie choroby oczu i cukrzycy z powikłaniami. Skarżąca jest zadłużona w banku. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy ciąży zatem obowiązek wykazania, że jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, iż uzasadnia poczynienie odstępstwa od generalnej zasady ponoszenia kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika prawnego przez stronę dochodzącą swych roszczeń. W rozpatrywanej sprawie biorąc pod uwagę trudną sytuację życiową i majątkową skarżącej, przede wszystkim niski dochód na dwie dorosłe osoby w rodzinie, uznano, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.