I SA/Ke 525/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Maria Grabowska, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz doradcy podatkowego A. B. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. ISA/Ke 525/12 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] 2012r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] 2012r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec S. K. . W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że wobec S. K. prowadzone jest postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 21 grudnia 2011r. o nr. [...] i [...] obejmujących należności z tytułu podatku od nieruchomości wystawionych przez Wójta Gminy S.-N.. W toku egzekucji dokonano zajęcia prawa majątkowego dłużnika stanowiącego jego wynagrodzenie za pracę, o czym zawiadomiono go w dniu 5 lutego 2012r. W dniu 17 lutego 2012r. S. K. złożył w organie egzekucyjnym pismo w którym wniósł o umorzenie, ewentualnie o odstąpienie lub o zawieszenie prowadzonego wobec niego postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w jego ocenie płaci podatek od nieruchomości w zawyżonej wysokości w związku z czym egzekucja nie powinna być prowadzona do czasu rozwiania na drodze prawnej jego wątpliwości. Na wezwanie organu , tak zawierające pouczenie jak i zobowiązujące skarżącego do sprecyzowania wniosku , skarżący odpowiedzi nie udzielił. W związku z powyższym organ stosownie do udzielonego pouczenia i treści wniosku zakwalifikował pismo jako wniosek o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Odmawiając umorzenia postępowania organ wskazał na treść art. 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. z dnia 2.11.2005r. DZ.U.Nr 229, poz. 1954 ze zm.) gdzie wskazano przesłanki umorzenia. Wskazał dalej, ze wśród wymienionych w tym przepisie przesłanek brak jest takiej na jaką powołuje się dłużnik prowadzonej egzekucji , tj merytoryczną zasadność tytułu egzekucyjnego. Badanie zasadności zobowiązania podatkowego może odbywać się jedynie w toku postępowania podatkowego. Wyjaśnił nadto, że decyzja wymiarowa będąca podstawą egzekucji jest ostateczna i prawomocna ( sprawa tut. Sądu ISA/Ke 553/10). Organ powołał się nadto na treść art. 29 u.p.e.a zgodnie z którym , organ egzekucyjny badając z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej , nie jest uprawniony do jednoczesnego badania zasadności i wykonalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Dodatkowo wyjaśnił, że wierzyciel nie wyraził zgody na umorzenie postępowania egzekucyjnego. 2.1 Na powyższe postanowienie skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył S. k.. Nie precyzując kierunku rozstrzygnięcia zarzucił wadliwość w ustaleniu wysokości egzekwowanego zobowiązania w podatku od nieruchomości. Wskazał, że opodatkowane grunty zostały niewłaściwie sklasyfikowane w związku z czym organ winien uwzględnić jego wniosek o umorzenie lub zawieszenie postępowania. Nadto wniósł o pomoc w uzyskaniu przed organem postulowanego rozstrzygnięcia. 3.1 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc argumenty jak w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje: 4.1 Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Istotnym jest, ze kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych Dz.U.Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Oznacza to, że wyeliminować z obrotu prawnego można jedynie rozstrzygnięcie naruszające prawo w sposób o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit . a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U.Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) 4.2 Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu co oznacza, że skarga zasadna nie jest. 4.3 Prawidłowo organ egzekucyjny wskazał, że nie jest w myśl dyspozycji art. 29 u.p.e.a. uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Wynika to bezpośrednio z treści tego przepisu, który stanowi, że organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej ; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Tym samym nie mogły odnieść skutku zarzuty skargi nakierowane na merytoryczną kontrolę decyzji określających wysokość zobowiązania podatkowego. Przyjęcie innego poglądu prowadziłoby do sytuacji , że organ egzekucyjny orzekałby o meritum sprawy zakończonej już jak w niniejszej sprawie ostatecznie i prawomocnie. 4.4 Prawidłowo też organ zakwalifikował sprawę zgodnie z pierwszym wnioskiem skarżącego jako sprawę o umorzenie postępowania (wobec niesprecyzowania wniosku przez skarżącego). Merytoryczne zarzuty wobec tytułu egzekucyjnego nie są w myśl art. 59 § 1 u.p.e.a. podstawą do umorzenia postępowania co również organ szczegółowo wyjaśnił w motywach swojego rozstrzygnięcia. Przyczyny umorzenia postępowania egzekucyjnego zgodnie z dyspozycją art. 59 § 1 u.p.e.a. można podzielić na merytoryczne dotyczące bezpodstawności istnienia obowiązku (np. wygaśnięcie obowiązku z różnych przyczyn) , jak i formalnoprawne tj. istotne naruszenia proceduralne (np. zastosowanie niedopuszczalnego środka egzekucyjnego). Dokonana z urzędu kontrola nie wykazała istnienia żadnej z przesłanek o jakich mowa w tym przepisie. Wskazać też na marginesie należy, że w sprawie brak było podstaw do zawieszenia postępowania egzekucyjnego (alternatywny wniosek skarżącego) albowiem przyczyny zawieszenia normuje art. 56 u.p.p.e.a. Przepis ten wymienia przyczyny zawieszenia wśród których nie ma okoliczności na które powołuje się skarżący. 4.5 Dalsza przeprowadzona przez Sąd z urzędu kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia wykazała, że odpowiada ono prawu co oznacza, że skarga musiała ulec oddaleniu. Wskazać w tym miejscu należy, że rolą Sądu była jedynie kontrola zaskarżonego postanowienia. Oznacza to, że wnioski skarżącego o spowodowanie korzystnych dla niego zmian w klasyfikacji gruntu nie mogły odnieść skutku albowiem takie działania podjąć może jedynie uprawniony do tego organ administracyjny. 4.6 Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji. Wynagrodzenie należne doradcy podatkowemu ustanowionemu z urzędu ustalono w oparciu o § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Min.Spr. z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego( .... ) – Dz.U.Nr 31, poz. 153.