I SA/Ke 529/09

Dnia 14 stycznia 2010 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku H. M. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi H. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. Znak[...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. p o s t a n a w i a zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 11 grudnia 2009r. w wysokości 2.894zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. H. M. złożył pismem z dnia 18 grudnia 2009r. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 23 grudnia 2009r. Sąd przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek na urzędowym formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym wraz z ojcem, żoną i dwuletnią córką. Skarżący nie wykazuje majątku, ojciec skarżącego jest właścicielem domu mieszkalnego wielkości ok. 300m² oraz mieszkania własnościowego wielkości 42m². Jedynym źródłem dochodów rodziny skarżącego jest renta uzyskiwana przez ojca skarżącego w wysokości 1165zł miesięcznie. W piśmie z dnia 18 grudnia 2009r. skarżący wskazał, że wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych motywuje trudną sytuacją materialną. Skarżący oświadcza, że za 2008r. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej uzyskał dochód w wysokości 9591,23zł, żona za 2008r. z tytułu wynagrodzenia za pracę uzyskała dochód w wysokości 10486,58zł. Skarżący oświadcza, że obecnie jego żoną jest w piątym miesiącu ciąży, pozostaje bez pracy, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie z oświadczeniem skarżący z dniem 1 stycznia 2009r. zawiesił prowadzoną działalność gospodarczą. Ponadto skarżący oświadcza, że w 2008r. sprzedał mieszkanie, a środki z jego sprzedaży przeznaczył na spłatę kredytów bankowych. Według oświadczenia skarżący posiada zaległości podatkowe – tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r. w wysokości 289324,00zł oraz tytułu podatku od towarów i usług za 2006r. w wysokości 193156,00zł. Od powyższych kwot wymagane są również odsetki. Ponadto skarżący przedłożył wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. zaświadczenia z dnia 18 grudnia 2009r.: - stwierdzające stan zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz w podatku od towarów i usług na łączną kwotę 479815,00zł oraz ; - o wysokości dochodu podatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzające, że O. i H. M.we wspólnie złożonym zeznaniu podatkowym PIT-36 za rok 2008r. łączny dochód netto w wysokości 13720,22zł. Skarżący przedłożył również kserokopię pisma z dnia 17 października 2008r. będącego rozliczeniem umowy kredytowej z dnia 13 grudnia 2005r. na łączną kwotę 40766CHF. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Analiza złożonego przez H. M. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wykazała, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę sytuację finansową skarżącego, przede wszystkim wysokość zadłużenia, brak majątku oraz fakt, że zarówno skarżący jak i jego żona nie pracują i pozostają wraz córką na utrzymaniu ojca skarżącego należy stwierdzić, że wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.