I SA/Ke 529/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec,, Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010r. sprawy ze skargi Z.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...]r., znak: [...], w sprawie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów dłużnika Z. L., wniesionych na podstawie art. 33 pkt 1 i 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wierzyciel, Burmistrz Miasta S., uznał zarzuty dotyczące tytułów wykonawczych o numerach 95329, 95328, 95327 za niezasadne. W uzasadnieniu postanowienia Burmistrz (wierzyciel) odnośnie prawidłowości upomnienia stwierdził, że upomnienie zostało doręczone zgodnie z procedurą. Upomnienie zostało doręczone podatnikowi w dniu 4 września 2007 r. W tym także prawidłowo określono kwotę zaległości podatkowej. Natomiast wpłata dłużnika z dnia 5 sierpnia 2008 r. na poczet zaległości podatkowych za lata 2003-2007 została dokonana już w trakcie trwania postępowania egzekucyjnego. Tytuły wykonawcze zostały przekazane organowi egzekucyjnemu 19 stycznia 2008 r. Odpisy tych tytułów wykonawczych zostały doręczone dłużnikowi Z. L. 29 lipca 2008 r. W tych okolicznościach zdaniem organu dokonana wpłata przez dłużnika nie stanowiła podstawy uznania tytułów wykonawczych za wadliwe, a istniała jedynie konieczność poinformowania organu egzekucyjnego o zmianie wysokości egzekwowanej należności objętej tytułem wykonawczym. Powyższe postanowienie Burmistrza zaskarżył podatnik, kwestionując jego prawidłowość. Skarżący w zażaleniu podniósł, że zaskarżone postanowienie nie odpowiada prawu, bowiem nie zostały zakończone postępowania w sprawie zachowania wpłat na poczet zaległości. Nie zostało także zakończone postępowanie w sprawie skargi na czynności egzekucyjne związane z doręczeniem tytułów wykonawczych o numerach od 27/2008 do 31/2008. Ponadto dłużnik podniósł, że nie jest prawomocna decyzja Burmistrza Miasta S. o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów do tytułów wykonawczych o nr 95325 i nr 95326 odpowiednio za lata 2003 i 2004 oraz brak jest prawomocnego zarachowania wpłat z dnia 09 lutego 2010 r. W konkluzji Z. L. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zawieszenie postępowania administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] znak: [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu orzeczenia organ stwierdził, iż podstawą zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym w administracji mogą być tylko okoliczności enumeratywnie wymienione w przepisie art. 33 u.p.e.a. W tym kontekście unormowania prawnego w przyjętym stanie faktycznym organ stwierdził niezasadność zarzutu braku prawidłowego doręczenia upomnienia podatnikowi o obowiązku dobrowolnego uregulowania należności, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Upomnienie takie bowiem zostało Z. L. doręczone. Dowód doręczenia upomnienia znajduje się w aktach sprawy. Natomiast w ocenie organu żaden z przepisów postępowania egzekucyjnego w administracji nie nakłada obowiązku, aby upomnienie dotyczyło każdego tytułu wykonawczego. Odnosząc się do innych zarzutów zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że nie ma znaczenia brak zakończenia postępowania w sprawie zażaleń na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K., gdyż nie dotyczy przedmiotu niniejszego postępowania, którym jest rozpoznanie zażalenia na postanowienie, w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Natomiast rozpoznanie tego zażalenia należy do wyłącznej kompetencji Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Nie ma więc zagrożenia prowadzenia dwóch postępowań (przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i Izbę Skarbową) w tym samym przedmiocie. Powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. Z. L.. W osobiście sporządzonej skardze wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz uchylenie postanowienia Burmistrza Miasta S. z dnia 25 lutego 2010 r. Postanowieniu zarzucił błędne ustalenie stanu faktycznego i prawnego, albowiem jego zarzuty dotyczyły pięciu tytułów wykonawczych o numerach 95325 do 95329, obejmujących zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2003-2007, a nie tylko tytułów wykonawczych 95327 do 95329 za lata 2005-2007. Skarżący zakwestionował także prawidłowość zaliczenia trzech wpłat po 10 złotych na poczet zaległości podatkowych za lata 2003-2007. Zdaniem skarżącego, organ nie ustalając prawidłowości stanu faktycznego i nie rozpoznając wniosku o zawieszenie postępowania, naruszył przepisy art. 7, 77, 107 kpa oraz art. 10 kpa przez uniemożliwienie wglądu do akt i odniesienia się do całego zgromadzonego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę organ powtórzył argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia, wyjaśniając ponadto, że nie ma w sprawie znaczenia brak zakończenia postępowania w sprawie zażaleń na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Przedmiot niniejszego postępowania, dotyczy rozpatrzenia zażalenia na postanowienie wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Podobnie nie ma w sprawie znaczenia kwestia prawomocności decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia [...]r., Znak: [...], umarzającej postępowanie w sprawie zarzutów do tytułów wykonawczych nr 95325 i nr 95326 za lata 2003-2004, albowiem przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie są zarzuty do postępowania egzekucyjnego objętego tytułami wykonawczymi o numerach: 95329, nr 95328, nr 95327. Również brak prawomocności postanowień o zachowaniu wpłat dokonanych na poczet zaległości nie stanowi podstawy do uznania zarzutów za zasadne czy też podstawy do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Zarzuty skargi odnośnie jakoby nieprawidłowego zarachowania wpłaty kwoty 10 zł, dokonanej w dniu 12.06.08 r. oraz wpłaty kwoty 10 zł dokonanej w dniu 16.07.10 r. na poczet podatku za lata 2003-2007. nie mają żadnego wpływu na prawidłowość przedmiotowego postępowania. Podobnie nie ma w niniejszej sprawie znaczenia kwestia prawidłowości zarachowania wpłat dokonanych przez skarżącego na poczet zaległości za lata 2003-2007. Jak już Kolegium wyjaśniło, zgodnie z wyrokiem WSA w Bydgoszczy I SA/Bd 548/08 z dnia 15 grudnia 2008 roku, częściowe uregulowanie należności w trakcie postępowania egzekucyjnego powoduje jedynie konieczność niezwłocznego poinformowania organu egzekucyjnego o zmianie wysokości należności objętej tytułem wykonawczym. Częściowe uregulowanie zaległości w trakcie trwania postępowania egzekucyjnego nie powoduje wadliwości tytułu egzekucyjnego. Jeżeli zawarta w tytule wykonawczym kwota nie uwzględnia kwoty wpłaconej przez zobowiązanego, wierzyciel winien jedynie poinformować o tym fakcie organ egzekucyjny. Niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 10 kpa, bowiem organ ma obowiązek umożliwienia stronie wypowiedzenia co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań przed wydaniem decyzji a nie postanowienia. W konkluzji odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje: Sąd Administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako ustawa p.p.s.a.) Skierowana w ramach niniejszego postępowania skarga nie jest zasadna. Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Na wstępie należy jednoznacznie stwierdzić, iż przedmiotem rozważania i rozstrzygnięcia sądu jest wyłącznie postanowienie SKO w zakresie objętego orzeczeniem tytułów wykonawczych odnośnie podatku od nieruchomości za lata 2005-2007. Natomiast należności objęte tytułami wykonawczymi za lata 2003 i 2004 tytuły o nr 95325 i 95326 są przedmiotem innego postępowania a więc zarzuty skarżącego zawarte w niniejszej skardze a dotyczące należności objętych tymi tytułami, nie mogą być przedmiotem tego postępowania albowiem w tym zakresie toczy się inne postępowanie. Zarzuty skarżącego są bezzasadne. Zgodnie z treścią przepisu art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, podstawa zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnieni, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27. Przepis ten zawiera enumeratywny pełny katalog okoliczności, które mogą być podstawą zarzutu. A zatem wniesienie zarzutów z innych przyczyn nie uprawnia organu egzekucyjnego do ich rozpoznania. Zarzuty skarżącego dotyczą art. 33 pkt 1 i 7u.p.e.a. Odnośnie zarzutu braku prawidłowego doręczenia upomnienia, to należy uznać za zarzut chybiony albowiem w aktach sprawy znajduje się upomnienie nr Up 25/0318/390 z dnia 30 sierpnia 2007 r. odnośnie uregulowania zobowiązań pieniężnych oraz potwierdzenie odbioru upomnienia przez Z. L. w dniu 4 września 2007 r. Obowiązkiem wierzyciela po upływie terminu określonego w upomnieniu jest wystawienie tytułu wykonawczego. Jeżeli wierzyciel nie jest jednocześnie organem egzekucyjnym niezwłocznie kieruje tytuł wykonawczy do właściwego miejscowo Naczelnika Urzędu Skarbowego sprawdzając wcześniej czy należność nie wpłynęła na jego rachunek bankowy albo nie została wpłacona bezpośrednio gotówka do kasy czy za pośrednictwem poczty. Przepis art. 26 §1 u.p.e.a. dla skuteczności wszczęcia egzekucji administracyjnej wymaga doręczenia odpisu tytułu wykonawczego. Wskazane wyżej procedury w niniejszej sprawie zostały wykonane zgodnie z przepisami, zaś odpisy tytułów wykonawczych nr 95327, 95328 i 95329 zostały skarżącemu doręczone 29 lipca 2008 r. czego dowodem jest jego własnoręczny podpis. Skarżący nie uregulował w terminie wskazanym w upomnieniu należności podatkowych ani w całości ani w części stąd wierzyciel prawidłowo wystawił tytuły wykonawcze . Wystawienie tytułów wykonawczych nastąpiło 14 stycznia 2008 r. Natomiast częściowe wpłaty dokonane przez skarżącego odnośnie zaległości podatkowych zostały dokonane już po wystawieniu tytułów wykonawczych. W związku z powyższym ma racje organ odnośnie stanowiska zarachowania dokonanych wpłat na poczet zaległości podatkowych, że nie ma to wpływu na ważność tytułu egzekucyjnego , czy tytułów egzekucyjnych . Po prostu nastąpiło częściowe uregulowanie egzekwowanej należności w trakcie postępowania egzekucyjnego. Obowiązkiem wierzyciela było jedynie niezwłoczne poinformowanie organu egzekucyjnego o zmianie wysokości należności objętej tytułem wykonawczym. W tym stanie faktycznym i prawnym organ prawidłowo uznał, iż zarzuty skarżącego odnośnie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym są niezasadne. Organy postępowały zgodnie z obowiązującym prawem. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów art. 7, 10, 77 i 107 kpa. Organ prawidłowo i wszechstronnie zgromadził materiał dowodowy, prawidłowo go ocenił, natomiast odnośnie zarzutu naruszenia art. 10 kpa tzn. obowiązku umożliwienia wglądu do akt i wypowiedzenia się odnośnie zgromadzonego materiału dowodowego to słusznie organ podniósł iż przepis ten dotyczy postępowania administracyjnego, którego efektem jest wydanie decyzji, a nie postanowienia jak jest w niniejszej sprawie. Na marginesie należy zauważyć , że Z. L. w przedmiotowej sprawie miał doręczane wszystkie istotne dokumenty zatem nie może powoływać się, iż nie zapoznał się z nimi. Mając na uwadze powyższego Sąd uznał, że sytuacja skarżącego została oceniona przez organ administracji w sposób prawidłowy, przy uwzględnieniu zasad prawa materialnego i procesowego. Z tych względów zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.