I SA/Ke 529/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Sędzia WSA Ewa Rojek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. P. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie. Decyzją z dnia [...]2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...]2013 r. nr [...] wydaną względem A. Sp. z o.o. Spółki komandytowo-akcyjnej z siedzibą w P. (dalej zwanej “Spółką") w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych pobranym w kwocie [...]zł przez płatnika od podwyższenia kapitału zakładowego Spółki o [...]zł. Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę, zarzucając w/w decyzji naruszenie: 1) przepisu art. 1a pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm., zwanej dalej "u.p.c.c.") w zw. z art. 2 ust. 1 Dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. Urz. UE L z 2008 r. Nr 46 poz. 11 ze zm., zwanej dalej "Dyrektywą 2008/7/WE"), poprzez niezastosowanie przez organ II instancji przepisów Dyrektywy 2008/7/WE określających katalog spółek kapitałowych, wśród których z całą pewnością znajdują się spółki komandytowo-akcyjne, w sytuacji błędnej implementacji przepisów w/w dyrektywy do krajowego porządku prawnego; 2) przepisu art. 3 ust. 1 Dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969 r. nr 69/335/EWG dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (zwanej dalej "Dyrektywą 69/335//EWG") poprzez błędne uznanie, iż spółka komandytowo-akcyjna nie podlega regulacjom tej dyrektywy i nie jest spółką kapitałową w jej rozumieniu, mimo że z żadnego z postanowień dyrektywy nie wynika, iż Polska mogła swobodnie określić zasady opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych spółki komandytowo-akcyjnej na podstawie art. 3 ust. 2 Dyrektywy 69/335/EWG; 3) przepisu art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG poprzez uznanie, że przewidziane w tym przepisie zwolnienie ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy operacja kapitałowa rozumiana przedmiotowo nie podlegała opodatkowaniu w Polsce w dniu 1 lipca 1984 r.; 4) przepisu art. 7 ust. 2 Dyrektywy 2008/7/WE w związku z art. 2 ust. 1 lit. a) tej Dyrektywy przez błędne uznanie, że opisana przez Spółkę operacja kapitałowa, dokonywana przez – traktowaną na gruncie Dyrektywy 2008/7/WE jako spółka kapitałowa - spółkę komandytowo-akcyjną, podlegała przez cały okres obowiązywania u.p.c.c. opodatkowaniu podatkiem kapitałowym, przez co opodatkowanie na podstawie aktualnie obowiązujących przepisów nie narusza regulacji wspomnianej Dyrektywy; 5) przepisu art. 2 Aktu Akcesyjnego będącego integralną częścią Traktatu akcesyjnego zawartego przez Polskę z Państwami Członkowskimi UE przez brak bezpośredniego zastosowania art. 2 ust. 1 Dyrektywy 2008/7/WE oraz art. 7 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG, mimo nieprawidłowej implementacji przez Polskę treści przywołanych dyrektyw; 6) przepisu art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2012 r. poz. 749 ze zm.) przez brak bezpośredniego zastosowania przepisów Dyrektywy, mimo ich wadliwej implementacji do krajowego porządku prawnego. W związku z powyższymi zarzutami Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Natomiast Dyrektor Izby Skarbowej w Kielcach w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "ustawa p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W judykaturze podkreśla się, że kluczowe do zrozumienia w/w przepisu słowo "zależy" nie oznacza jakiegokolwiek wpływu na rozstrzygnięcie sprawy (np. wynikającego z autorytetu NSA), ale wpływ przewidziany prawem. W przepisie tym chodzi więc o sytuację, w której sąd nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, które powstało lub wyłoniło się w toku postępowania sądowego (zob. B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, s. 206). Warto również wskazać, że w orzecznictwie wyrażany jest pogląd podzielany przez Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę, że postępowanie prowadzone przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest postępowaniem sądowym, mieszczącym się w pojęciu "postępowania sądowego", o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. (por.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 13/11, LEX nr 1116251; z dnia 15 lutego 2012 r., sygn. akt II GSK 1546/10, LEX nr 1137890 oraz z dnia 12 kwietnia 2013 r. sygn. akt I GSK1066/11). Warunkiem skorzystania z w/w podstawy zawieszenia postępowania, mającej związek z wynikiem innego postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym także przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej) lub przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte (por.: M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 125 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011). Taka sytuacja wystąpiła w niniejszym postępowaniu. Należy bowiem wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 188/13 na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej przedstawił Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego. Pytania te brzmiały następująco: "1) Czy art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że za spółkę kapitałową w rozumieniu tych przepisów należy uznać spółkę komandytowo-akcyjną, jeżeli z charakteru prawnego tej spółki wynika, że tylko część jej kapitału i wspólników może spełniać warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy?, 2) W przypadku, jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze byłaby negatywna – czy art. 9 dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że przyznając uprawnienie państwu członkowskiemu do nieuznawania podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy za spółki kapitałowe, przyznaje on dowolność państwu członkowskiemu w zakresie opodatkowania podatkiem kapitałowym tych podmiotów?" Odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości UE udzielona na powyższe pytania prejudycjalne będzie miała istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, bowiem problem prawny objęty zarzutami skargi w przedmiotowym postępowaniu jest analogiczny jak w sprawie o sygn. I SA/Kr 188/13, w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości UE. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie.