I SA/Ke 53/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu 22 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na tytuł wykonawczy wystawiony przez Prezydenta Miasta K. z [...] r. nr [...] z tytułu nieuiszczenia opłaty za parkowanie postanawia odrzucić skargę. K.S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na tytuł wykonawczy wystawiony przez Prezydenta Miasta K/ z [...] r. nr [...] z tytułu nieuiszczenia opłaty za parkowanie w strefie płatnego parkowania w K pojazdu o nr rejestracyjnych TJE 24489. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi przez sąd administracyjny jest złożenie jej na akt lub czynność objętą zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2017.1369), dalej "ustawa p.p.s.a.". Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego Stosownie do art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W niniejszej sprawie skarga podlega odrzuceniu. Zaskarżony tytuł wykonawczy nie stanowi bowiem aktu lub czynności objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. Stosownie do art. 26 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tytuł wykonawczy jest dokumentem urzędowym niezbędnym do wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego stwierdzającym istnienie i wymagalność obowiązku, do wykonania, którego doprowadzić ma wszczęte na jego podstawie postępowanie egzekucyjne. W powołanym orzeczeniu NSA podkreślił, że tytuł wykonawczy nie mieści się w katalogu spraw, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Ponadto tytuł wykonawczy nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej, nie jest decyzją administracyjną, ani postanowieniem w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, jak również nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a." (por. postanowienie NSA z 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 2415/13; dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl) W konsekwencji należy przyjąć, że skarga na tytuł wykonawczy jest niedopuszczalna. Dodatkowo należy wskazać, że kontrola legalności działalności podjętej przez organ administracji publicznej w zakresie dotyczącym wystawienia tytułów wykonawczych stanowiących podstawę wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej dokonać się może jedynie w drodze szczególnego środka zaskarżenia, jakim jest zgłoszenie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a następnie złożenia zażalenia na postanowienie organu egzekucyjnego uznające te zarzuty za nieuzasadnione. Dopiero ostateczne rozstrzygnięcie organu administracyjnego, wydane na skutek zgłoszonych zarzutów, może stanowić podstawę skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a., skargę odrzucił.