I SA/Ke 530/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.),, Sędzia SO (del.) Janusz Bociąga, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010r. sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów do tytułów wykonawczych oddala skargę. Decyzją z dnia 28 czerwca 2010r. nr (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza S. z dnia 25 lutego 2010r. znak (...) w sprawie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów do tytułów wykonawczych nr 95 325 i nr 95 326 za lata 2003 – 2004. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że podstawę rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji stanowiło uznanie, że przedmiotowe postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z uwagi na fakt, iż należności podatkowe objęte tytułami wykonawczymi o nr 95 325 i nr 95 326 za lata 2003- 2004 uległy przedawnieniu w myśl art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. Odwołanie od tej decyzji wniósł Z. L., kwestionując jej merytoryczną prawidłowość. Zarzucił, że zaskarżona decyzja została podjęta przedwcześnie, ponieważ nie zostało prawomocnie rozstrzygnięte zażalenie na postanowienie Burmistrza S. odmawiające uznania zarzutów co do prowadzonego postępowania egzekucyjnego za uzasadnione. Dodał również, że decyzja zawiera błąd formalno-prawny, bowiem w sprawie winna zostać wydana decyzja umarzająca postępowanie w sprawie tytułów wykonawczych nr 95 325 i nr 95 326 za lata 2003-2004 a nie decyzja umarzająca postępowanie w sprawie zarzutów do tytułów wykonawczych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K.odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśniło, że jak wynika z przepisu art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przedawnienie zobowiązań podatkowych oznacza, że po upływie określonego czasu, zobowiązanie podatkowe, chociaż niezapłacone, wygasa łącznie z odsetkami za zwłokę. Po upływie okresu przedawnienia z mocy prawa, bez konieczności wydawania żadnych decyzji przestaje istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podatnikiem i wierzycielem podatkowym. Wierzyciel, chociaż niezaspokojony, nie ma już podstaw do egzekwowania zobowiązania podatkowego. W przedmiotowej sprawie Burmistrz S. słusznie zatem orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów do tytułów wykonawczych nr 95 325 i nr 95 326 za lata 2003 i 2004. Zdaniem organu, nie jest również zasadny zarzut "przedwczesności" wydania zaskarżonej decyzji. Postanowienie z dnia 25 lutego 2010r., na które Z. L. złożył w dniu 30 marca 2010r. zażalenie, dotyczy należności objętych tytułami wykonawczymi o numerach: 95329, 95328 i 95327. Przedmiotem natomiast rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji są należności objęte tytułami wykonawczymi o numerach: 95325 i 95326 za lata 2003-2004. Nie stanowi również powodu do uchylenia zaskarżonej decyzji brzmienie jej rozstrzygnięcia. Z uzasadnienia decyzji jednoznacznie wynika, że z uwagi na przedawnienie zobowiązań za lata 2003 i 2004 objętych tytułami wykonawczymi o numerach 95325 i 95326, organ orzeka o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów do tytułów wykonawczych. W następstwie takiego rozstrzygnięcia na podstawie art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny winien ocenić czy w sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego objętych tytułami wykonawczymi o nr 95325 i 95326. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył Z. L.. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu zarzucił, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, ponieważ organ nie rozpoznał wniosku o umorzenie postępowania. Stanowi to naruszenie prawa poprzez pominięcie strony w postępowaniu. Ponadto organ drugiej instancji całkowicie błędnie ustalił stan faktyczny i prawny sprawy zarzutów z dnia 5 sierpnia 2008r., albowiem zarzuty złożone zostały do tytułów wykonawczych o nr : 95 325, 95 326, 95 327, 95 328, 95 329, wystawionych przez Urząd Miejski w S., obejmujących zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2003-2007, a nie do tytułów o nr : 95 325 i 95 326 za lata 2003-2004. W tej sytuacji zagadnieniem wstępnym jest problem kolejnego nieprawidłowego zarachowania wpłaty kwoty 10 zł dokonanej przez skarżącego w dniu 12 czerwca 2008r. oraz wpłaty kwoty 10 zł dokonanej w dniu 16 lipca 2010r. na poczet podatku za lata 2003-2007, albowiem postanowieniami SKO w K. z dnia 12 lipca 2010r. znak: (...), (...), (...) uchylone zostały postanowienia Burmistrza S. z dnia 9 lutego 2010r. o zarachowaniu wpłat dokonanych przed doręczeniem stronie w dniu 29 lipca 2008r. tytułów wykonawczych, do których zostały złożone zarzuty z dnia 5 sierpnia 2008r., jak również nie zakończone prawomocnie postępowanie prowadzone przez Burmistrza S. w sprawie uznania zarzutów z dnia 5 sierpnia 2008r. za nieuzasadnione. W związku z powyższym skarżący stwierdził, że organ drugiej instancji, wydając zaskarżone postanowienie nie ustalił wszystkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy i nie zebrał całego materiału dowodowego oraz nie rozpoznał wniosku strony, czym naruszył art. 7, art. 77 i art. 107 Kpa. Dalej skarżący zarzucił, że organy obu instancji naruszyły art. 10 Kpa poprzez uniemożliwienie stronie wglądu do akt i odniesienia się do całego zgromadzonego materiału dowodowego przed wydaniem orzeczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. powtórzyło argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Podniosło ponadto, że nie ma w niniejszej sprawie znaczenia kwestia prawidłowości zarachowania wpłat dokonanych przez skarżącego na poczet zaległości za lata 2003-2007. Częściowe uregulowanie zaległości w trakcie trwania postępowania egzekucyjnego nie powoduje wadliwości tytułu egzekucyjnego. Jeżeli zawarta w tytule wykonawczym kwota nie uwzględnia kwoty wpłaconej przez zobowiązanego, wierzyciel winien jedynie poinformować o tym fakcie organ egzekucyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Sąd Administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., określanej dalej jako ustawa p.p.s.a.) Skierowana w ramach niniejszego postępowania skarga nie jest zasadna, zważywszy na treść art.70§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja Podatkowa ( tekst jedn. Dz. U. z 2005 Nr 8 poz. 60 ze zm.) Zgodnie z art.70§1 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przedawnienie zobowiązań podatkowych oznacza, że po upływie określonego czasu, zobowiązanie podatkowe, chociaż niezapłacone, wygasa łącznie z odsetkami za zwłokę. Po upływie okresu przedawnienia z mocy prawa, bez konieczności wydawania żadnych decyzji, przestaje istnieć stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podatnikiem i wierzycielem podatkowym. Wierzyciel, chociaż niezaspokojony, nie ma już podstaw do egzekwowania zobowiązania podatkowego. Dobrowolne spełnienie tego zobowiązania przez podatnika prowadzi do powstania nadpłaty, która podlega zwrotowi. (Komentarz do art.70 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.05.8.60), [w:] C. Kosikowski, L. Etel, R. Dowgier, P. Pietrasz, S. Presnarowicz, M. Popławski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.) Należności objęte tytułami wykonawczymi dotyczyły odpowiednio podatku od nieruchomości za lata 2003-2004 - tytuły Nr 95325, 95326. W świetle art.70§1 Ordynacji podatkowej, co słusznie stwierdził organ, powyższe zobowiązania podatkowe przedawniły się. Z tego też względu zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach podziela poczynione przez organ ustalenia w zakresie stanu faktycznego. Bezzasadne są zarzuty skrzącego o "przedwczesności" wydanej decyzji. Trafnie wskazał organ, że postanowienie z dnia 25 lutego 2010r., na które Z..L. złożył w dniu 30 marca 2010r. zażalenie, dotyczy należności objętych tytułami wykonawczymi o numerach: 95329, 95328 i 95327. Natomiast przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji są należności objęte tytułami wykonawczymi o numerach: 95325 i 95326 za lata 2003-2004. Podkreślić należy, że z zaskarżonej decyzji jednoznacznie wynika, że z uwagi na przedawnienie zobowiązań za lata 2003 i 2004 objętych tytułami wykonawczymi o numerach 95325 i 95326, organ orzeka o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów do tytułów wykonawczych. W następstwie takiego rozstrzygnięcia na podstawie art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny rozstrzygnie w zakresie przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego objętych tytułami wykonawczymi o nr 95325 i 95326. Tym samym bezzasadny jest zarzut skarżącego co do wydania błędnej decyzji w tym zakresie. W świetle powyższych rozważań, bez znaczenia dla wydanego rozstrzygnięcia pozostaje podnoszona przez skarżącego kwestia nieprawidłowego zarachowania wpłaty kwoty 10 zł dokonanej przez skarżącego w dniu 12 czerwca 2008r. oraz wpłaty kwoty 10 zł dokonanej w dniu 16 lipca 2010r. na poczet podatku za lata 2003-2007. Powyższe okoliczności nie mają wpływu na podjęcie decyzji w oparciu o przepis art.70§1 Ordynacji podatkowej, bo dokonana wpłata i sposób jej zarachowania nie wpływa w żaden sposób na bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Wobec powyższego Sąd uznał, że sytuacja skarżącego została oceniona przez organ administracji w sposób prawidłowy, przy uwzględnieniu zasad prawa materialnego i procesowego. Z tych względów zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 p.p.s.a. a orzekł jak w sentencji