I SA/Ke 531/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. spółka jawna D. S. P. J. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. spółka jawna D. S. P. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek od zwrotu podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. postanawia zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych. T. spółka jawna D. S. P. J. ("Spółką"), w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K.z [...] r. w przedmiocie odmowy naliczenia i wypłaty odsetek od zwrotu podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku Spółka wskazała, że nie prowadzi działalności od kilku lat, formalnie działalność została zawieszona od dnia 2 kwietnia 2012 r. Składając oświadczenie o majątku i dochodach Spółka wskazała brak kapitału zakładowego, majątku lub środków finansowych, brak środków trwałych oraz brak zysku za ostatni rok obrotowy. Według oświadczenia Spółka nie posiada rachunku bankowego. Przeciwko niej prowadzone są liczne egzekucje. Postanowieniem z 14 listopada 2013 r. referendarz sądowy oddalił wniosek Spółki. Skarżąca od powyższego postanowienia wniosła sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, orzeczenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 199 ustawy p.p.s.a., strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy jako odstępstwo od tej zasady, będące przerzuceniem kosztów na ogół społeczeństwa, może być zastosowane jedynie w przypadkach wyjątkowych, a mianowicie kiedy zostanie wykazane w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z § 2 tego artykułu, instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, która wykaże że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie częściowym).W niniejszej sprawie skarżąca ubiegała się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych. Przystępując do rozpoznania wniosku, przypomnieć należy, że co do zasady, każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do ich uiszczenia. Celem instytucji prawa pomocy jest natomiast zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji podmiotom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej poniesienie kosztów z tym związanych. Analiza wniosku o przyznanie prawa pomocy pozwala stwierdzić, że sytuacja finansowa skarżącej spółki nosi znamiona wyjątkowości. Spółka zaprzestała prowadzenia działalności, nie osiąga żadnych zysków, nie posiada majątku, środków trwałych, rachunku bankowego. Ponadto przeciwko niej prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne. W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji