I SA/Ke 532/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kuchta, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.),, Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Protokolant Sekretarz sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 stycznia 2008r. sprawy ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za okres od stycznia do maja 2007r. 1. oddala skargę, 2. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na rzecz adwokata T. Z. kwotę 246,60 złotych (dwieście czterdzieści sześć 60/100) w tym kwotę 39,60 złotych (trzydzieści dziewięć 60/100) podatku od towarów i usług. I S.A./Ke 532/07 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...] znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez S. M. od decyzji wydanej przez Prezydenta Miasta K. w przedmiocie ustalenia S. N., A. F., J. M., B. M., M. M. oraz S. M. podatku od nieruchomości położonej w K. przy ulicy M., za okres od stycznia do maja 2007r.włącznie w kwocie [...] zł, zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W motywach organ podał, że zgodnie z art. 21 ust 1 i art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U z 2005rNr 240, poz. 2027 ze zm.) dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę ustalania podatków. W ewidencji gruntów i budynków prowadzonej dla miasta Kielce, na podstawie aktu notarialnego [...] z dnia 26 sierpnia 2006r. wykazano, że nieruchomości przy ulicy M. nr [...] stanowi współwłasność osób fizycznych S. N., A. F., J. M., B. M., M. M. oraz S. M.. Stan posiadania wynikający z tego aktu istniał do kolejnej zmiany posiadania wprowadzonej z dniem 31 maja 2007r., aktem notarialnym [...]. W cenie Kolegium istniała zatem podstawa do ustalenia podatku od nieruchomości za okres od 1 stycznia do 31 maja 2007 r, dla wszystkich wymienionych w ewidencji gruntów współwłaścicieli nieruchomości. Zgodnie z art. 3 ust 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U z 2007r., Nr121 poz. 844) podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości z zastrzeżeniem ust 3, zaś w przypadku, gdy nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego zgodnie z art. 3 ust 4 ustawy, ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. W związku z powyższym podnoszony w odwołaniu zarzut, że J. M. i S. M. nie korzystają z nieruchomości zdaniem Kolegium nie może stanowić podstawy zmiany decyzji organu pierwszej instancji. Postępowanie nie wykazało, aby wskazani w odwołaniu jako użytkownicy przedmiotowej nieruchomości A. F., R. F. i S. N. byli jej posiadaczami samoistnymi, a zatem nie ciąży na nich obowiązek podatkowy stosownie do art. 3 ust 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach złożył S. M.. Zarzucił, że mimo, iż jest głównym spadkobiercą nieruchomości położonej w K. przy ulicy M., z nieruchomości faktycznie nie korzysta. Nieruchomość jest użytkowana przez A. F., R. F. i S. N.. Decyzja nakładająca na niego obowiązek podatkowy jest zatem niezgodna z prawem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych kryteriów, należy stwierdzić, że nie narusza ona prawa. Regulacja art. 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych określa kategorie podmiotów na których ciąży obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości. Stosownie do wskazanego przepisu podatnikami są osoby fizyczne, osoby prawne jednostki organizacyjne, w tym spółki nieposiadające osobowości prawnej będące właścicielami gruntów, z zastrzeżeniem ust 3, posiadaczami samoistnymi, nieruchomości lub obiektów budowlanych, użytkownikami wieczystymi gruntów, posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego o ile posiadanie spełnia warunki wymienione w pkt. 4 lit a i lit b. W przypadku gdy przedmiot opodatkowania znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości ciąży na posiadaczu samoistnym (ust 3 art. 3 ustawy). Jeżeli nieruchomość lub obiekt budowlany stanowi współwłasność lub znajduje się w posiadaniu dwóch lub więcej podmiotów , to stanowi odrębny przedmiot opodatkowania a obowiązek podatkowy od nieruchomości lub obiektu budowlanego ciąży solidarnie z zastrzeżeniem ust.5 na wszystkich współwłaścicielach lub posiadaczach. (art. 3 ust 4 ustawy). Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.) podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Ewidencja gruntów jest dla organu podatkowego urzędowym źródłem informacji o osobie właściciela i posiadacza samoistnego oraz o samej nieruchomości. Ewidencja gruntów ma walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r., Ordynacja podatkowa (tj Dz U. z 2005r Nr 8 poz. 60 ze zm.). Posiadając walor dokumentu urzędowego, wiąże organy podatkowe, które nie są uprawnione do dokonywania własnych ustaleń w przedmiocie zarówno zmian w ewidencji, jak i przyjmowania dla wymiaru podatku innych danych niż te, które wynikały z ewidencji gruntów i budynków. Ustaleń, co do osób będących współwłaścicielami nieruchomości położonej w K. przy ulicy M. [...] organy dokonały na podstawie danych wynikających z wypisu z ewidencji gruntów, przy uwzględnieniu zmian wynikających z aktu notarialnego [...] z dnia 23 sierpnia 2006 r którym D. S. zbyła udział na rzecz S. N. oraz z umowy zbycia udziału przez B. M. aktem notarialnym [...] z dnia 31 maja 2007r. W związku ze zbyciem udziału przez B. M., nastąpiła zmiana kręgu współwłaścicieli w stosunku do stanu na dzień 1 stycznia 2007r., zatem organy prawidłowo ustaliły że zobowiązanie w podatku od nieruchomości na okres pierwszych pięciu miesięcy 2007r. ciąży na osobach fizycznych, będących w tym okresie współwłaścicielami nieruchomości. Podatek od nieruchomości jest podatkiem majątkowym. Cechą charakterystyczną podatku majątkowego jest to, że opodatkowanie majątku jest niezależne od tego, czy majątek przynosi dochody. Samo prawo własności nieruchomości lub jej posiadanie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego. Nie można zatem podzielić zarzutu skarżącego, że skoro faktycznie nie włada nieruchomością a nieruchomość pozostaje w "samowolnym posiadaniu" S. N. , A. F. i R. F., nie ciąży na nim obowiązek podatkowy. Z ewidencji gruntów wynika, że A. F. i S. N. są współwłaścicielami nieruchomości, postępowanie podatkowe nie wykazało by ich posiadanie miało charakter posiadania samoistnego. Sprawy związane z posiadaniem nieruchomości przez współwłaścicieli, ewentualnymi rozliczeniami pomiędzy nimi należą do kompetencji sądów powszechnych, nie mają wpływu na obowiązek podatkowy i nie mogą być przedmiotem oceny w postępowaniu podatkowym. Dlatego w ocenie Sądu istniały podstawy faktyczne i prawne do podjęcia zaskarżonej decyzji. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania w stopniu kwalifikowanym, uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt. 1 lit a i § 6 pkt. 3 oraz § 2 ust 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) Sąd przyznał wynagrodzenie w przedmiotowej sprawie tytułu nieopłaconej pomocy prawnej w kwocie [...] zł, w tym kwotę [...] zł. tytułem podatku od towarów i usług oraz kwotę [...] zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty od pełnomocnictwa.