I SA/Ke 532/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B. K. – O. o wymierzenie grzywny Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych za niewykonanie Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 października 2012 r. postanawia: odrzucić skargę. B. K. – O. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach pismo z dnia 28 czerwca 2013 r. zatytułowane "Skarga", w którym wniosła o wymierzenie organowi Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) kary grzywny, na podstawie art. 54 § 2 oraz art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej jako "ustawa p.p.s.a." oraz o zasądzenie odszkodowania, określonego w art. 154 § 4 i § 5 ustawy p.p.s.a. za "przetrzymywanie" skargi na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 sierpnia 2012 r. i za nieudzielanie odpowiedzi na skargę z dnia 24 sierpnia 2012 r. pomimo zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 9 października 2012 r. i pomimo wezwania skarżącej. Skarga została bowiem poprzedzona wezwaniem przez skarżącą ZUS do natychmiastowego wykonania ww. zarządzenia, pod rygorem skierowania do Sądu wniosku o nałożenie na ZUS grzywny na podstawie art. 154 § 1 w związku z art. 54 § 2 i art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. (pismo z dnia 23 maja 2013 r.). Jednocześnie B. K. – O. wniosła na podstawie art. 55 § 2 ustawy p.p.s.a. o rozpatrzenie sprawy na podstawie odpisu skargi, który załączyła. W odpowiedzi na pismo skarżącej ZUS wskazał, że skarga do WSA z dnia 24 sierpnia 2012 r. dotyczyła korespondencji, którą wnioskodawczyni skierowała do ZUS w dniu 10 stycznia 2012 r. nie zaś konkretnej wydanej przez ZUS decyzji administracyjnej. Dodatkowo ZUS poinformował skarżącą, że sprawa ma charakter sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych i do jej rozpoznania właściwy jest sąd okręgowy w postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych, nie zaś sąd administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na początku rozważań wymaga sprecyzowania charakter pisma B. K. – O. z dnia 28 czerwca 2013 r. Mając na uwadze jego treść, a także treść wezwania z dnia 23 maja 2013 r. oraz powołane w nich przepisy ustawy p.p.s.a., Sąd stwierdził, że pismo to obok wniosku o rozpoznanie sprawy na podstawie odpisu skargi zawiera wnioski o ukaranie organu na podstawie różnych uregulowań ustawy p.p.s.a., w związku z czym zaistniała konieczność wydania w stosunku do nich odrębnych rozstrzygnięć. Pismo to należy bowiem z jednej strony potraktować jako skargę, o której mowa w art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a., z drugiej jako wniosek o ukaranie organu na podstawie art. 55 § 1 ustawy p.p.s.a. Niniejsza sprawa dotyczy pierwszej z ww. spraw. Zgodnie z przepisem art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wniesienie skargi na podstawie powołanego przepisu jest wprawdzie związane z bezczynnością organu, ale bezczynność ta dotyczy dwóch przypadków: niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Z powyższego wynika, że art. 154 § 1 ustawy p.p.s.a. nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Zarządzenie przewodniczącego wydziału nie jest bowiem rozstrzygnięciem, o którym mowa w tym przepisie. Stąd skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Z kolei żądanie zasądzenia na rzecz skarżącej odszkodowania nie może być rozpoznane co do istoty, bowiem w zakresie właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego nie mieści się zasądzanie odszkodowań, o których w art. 154 § 4 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z powołanym przepisem osobie, która poniosła szkodę wskutek niewykonania orzeczenia sądu, służy roszczenie o odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym. Rozpoznawanie tego rodzaju roszczeń należy więc do zakresu właściwości sądów powszechnych, co potwierdza również treść art. 154 § 5 usawy p.p.s.a., w myśl którego odszkodowanie, o którym mowa w § 4 przysługuje od organu, który nie wykonał orzeczenia sądu. Jeżeli organ w terminie trzech miesięcy od dnia złożenia wniosku o odszkodowanie nie wypłacił odszkodowania, uprawniony podmiot może wnieść powództwo do sądu powszechnego. Jeżeli zaś sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i pkt 6 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.