I SA/Ke 533/10

Dnia 10 lutego 2011 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: Referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych p o s t a n a w i a 1. oddalić wniosek o ustanowienie radcy prawnego; 2. oddalić wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego. Wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010r. sygn. akt I SA/Ke 533/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę R. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu 7 lutego 2011r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek R. P. sporządzony na urzędowym formularzu PPF o ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W złożonym wniosku skarżący wskazuje, że prowadzi działalność gospodarczą i zeszły rok zakończył zyskiem w kwocie 42000,00zł. Ponadto skarżący uzyskuje dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego, które określił na kwotę 2700zł. We wniosku skarżący oświadczył, że sam pozostaje w gospodarstwie domowym, w skład jego majątku wchodzi dom wielkości 100m² oraz nieruchomość rolna wielkości 4ha. Skarżący oświadczył, że jest chory od 28 września 2010r. Uległ dwóm wypadkom z leczeniem szpitalnym i od tego czasu jest pozbawiony możliwości zarobkowych. Skarżący oświadcza, że jest unieruchomiony przez gips na lewej nodze i lewej ręce. Przewidywane leczenie w usztywnieniu według lekarzy ma trwać do kwietnia 2011r., po czy nastąpi rehabilitacja - następne 3-4 miesiące. I to zdaniem skarżącego pozbawia go możliwości znalezienia pomocy prawnej i jej opłacenia. Skarżący przedkłada kserokopie kart leczenia szpitalnego. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe, jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Na prawo pomocy składa się zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Według treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia fachowego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do treści art. 246 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. o ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Oceniając całokształt przedstawionych przez stronę okoliczności w sprawie uznać należało, że R. P. nie wykazał, iż pozostaje w sytuacji majątkowej uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub doradcy podatkowego. Podkreślić należy, że instytucja prawa pomocy jest skierowana do osób, które znajdują się w tak ciężkich warunkach materialnych, że w sposób oczywisty brakuje im środków finansowych potrzebnych do poniesienia kosztów opłacenia profesjonalnego pełnomocnika. Z uwagi na powyższe nie można uznać, że ze wsparcia Państwa powinna korzystać również osoba, która ujawniła, iż nie ma nikogo na utrzymaniu, posiada dochody z prowadzonego gospodarstwa rolnego w kwocie 2700zł miesięcznie oraz z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 42000zł rocznie, ma w pełni zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe - dom wielkości 100m². Ponadto nie można pominąć faktu, że we poprzednim wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 11 października 2010r. skarżący pod odpowiedzialnością karną oświadczył, że z prowadzonego gospodarstwa rolnego uzyskuje dochód w kwocie 700zł miesięcznie, a od stycznia 2010r. z prowadzonej działalności gospodarczej uzyskuje straty, natomiast po wypadku z dnia 28 września 2010r. przebywa na zwolnieniu lekarskim i jedynym jego dochodem będzie zasiłek zdrowotny z ZUS. Na podstawie tych informacji skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi w kwocie 1500zł. Następnie w rozpatrywanym wniosku skarżący przedstawiając swoją sytuację materialną wykazał znacznie wyższe dochody z gospodarstwa rolnego (2700zł miesięcznie), wykazał zysk z prowadzonej działalności gospodarczej (42000zł za rok 2010) oraz nie wykazał, aby uzyskiwał zasiłek zdrowotny. Zatem jak wynika z okoliczności sprawy problemy zdrowotne nie uniemożliwiły skarżącemu prowadzenie działalności gospodarczej, ani rolniczej, a nawet aktualnie przynoszą zyski większe niż przed kilkoma miesiącami. Mając na względzie powyższe nie można więc przyjąć, że poniesienie przez skarżącego kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika może spowodować uszczerbek w koniecznych wydatkach /np. żywność, opłaty, leczenie / skarżącego. W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.