I SA/Ke 533/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska,, Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 czerwca 2012r. sprawy ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. 1. Akt organu administracji publicznej i przedstawiony przez ten organ tok postępowania 1.1. Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...],[...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego. 1.2. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że organ egzekucyjny, Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., prowadząc postępowanie egzekucyjne wobec J. i W. G. na podstawie tytułów wykonawczych od nr 95/2008 do nr 98/2008 z dnia 17 września 2008 r. wystawionych przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (wierzyciel), obejmujących należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników, dokonał zajęcia wierzytelności wynagrodzenia za pracę J. G.. Z uwagi na przystąpienie J. i W. G. do dobrowolnej spłaty zadłużenia w formie układu ratalnego wierzyciel złożył do organu egzekucyjnego wniosek o zawieszenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, następnie wniósł o wycofanie ww. tytułów wykonawczych z uwagi na spłacenie zaległości. 1.3. Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie organ odwoławczy przywołał treść art. 59 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.), określającym sytuacje, w których postępowanie egzekucyjne umarza się. Podniósł, że dla umorzenia postępowania na podstawie art. 59 § 1 pkt 9 u.p.e.a. nie mają znaczenia żadne inne okoliczności poza samym żądaniem wierzyciela. 1.4. Odnosząc się do zarzutów zażalenia wskazano, że zarówno postanowienie Ministra Finansów z dnia 25 maja 2009 r. jak i wyrok WSA w K. z dnia 29 kwietnia 2010 r. sygn. akt I SA/Ke 559/09 nie rozstrzygały sprawy co do istoty, a zatem nie mogą być podstawą do dokonywania rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W postanowieniu Ministra Finansów zakwestionowano kwalifikację prawną pisma z dnia 29 września 2008 r. Z kolei WSA w K. uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 19 października 2009 r. ponieważ J. G. pozbawiona została prawa do udziału w postępowaniu w przedmiocie kosztów postępowania egzekucyjnego. Organ odwoławczy wskazał także, że kwestia zwrotu kosztów egzekucyjnych toczy się w odrębnym postępowaniu i nie może być przedmiotem rozpatrzenia w przedmiotowej sprawie. 2. Skarga do Sądu 2.1. Na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. W. G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Wskazał, że nie zgadza się z treścią zaskarżonego postanowienia oraz że nie została przeprowadzona prawidłowa procedura. Zdaniem skarżącego o błędach w postępowaniu świadczy wyrok I SA/Ke 559/09 z 29 kwietnia 2010r. Według skarżącego nie przystąpiono do dobrowolnej spłaty zadłużenia. W związku z tym skarżący wniósł o zwrot całej "ukradzionej" kwoty J. G., odszkodowanie i zadośćuczynienie w wysokości dziesięciokrotnej wartości ukradzionej kwoty, 1000 zł dodatkowo poniesionych kosztów i pisemne przeprosiny przez jej Zakład Pracy oraz dla W. G. 30 000 zł odszkodowania i 1000 zł poniesionych kosztów. 2.2. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w K., zważył co następuje: 3.1. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej w dalszej części ustawą p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Dopełnieniem powyższych regulacji jest art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a., który określa granice sądowej kontroli wskazując, że sąd wiążą jedynie granice sprawy a nie formułowane przez strony zarzuty, wnioski czy też wskazana podstawa prawna. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie umorzenia postępowanie egzekucyjnego. Dokonując kontroli tego postanowienia Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. 3.2. Organ prawidłowo zastosował przepis art. 59 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005r., nr 229 poz. 1954, dalej powoływana jako u.p.e.a.). Przepis ten w § 1 zawiera przesłanki obligatoryjnego umorzenia postępowania egzekucyjnego. Oznacza to, że w przypadku wystąpienia jakiejkolwiek okoliczności wskazanej w tym przepisie organ egzekucyjny ma obowiązek umorzenia takiego postępowania. Jedną z przesłanek umorzenia postępowania jest przesłanka określona w art. 59 § 1 pkt 9 u.p.e.a., tj. żądanie wierzyciela. Organ egzekucyjny jest związany żądaniem przez wierzyciela umorzenia postępowania egzekucyjnego. 3.3. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie, organy obu instancji prawidłowo stwierdziły istnienie przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego, określonej w art. 59 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Wierzyciel - Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego - we wniosku z dnia 13 lipca 2011r., uzupełnionym pismem z dnia 4 sierpnia 2011r. złożonym do organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - wniósł o wycofanie zawieszonych tytułów egzekucyjnych od nr 95/2008 do nr 98/2008 wystawionych na W. G. i J. G. nadmieniając, że tytuły te zostały spłacone w dniu 24 marca 2011r. Wniosek KRUS spełnia przesłankę żądania wierzyciela. W konsekwencji organ egzekucyjny był zobligowany do wydania postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych. 3.4. Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że są nieuzasadnione. Nie zgadzając się z zaskarżonym postanowieniem skarżący formułuje zarzut o nieprawidłowo przeprowadzonej procedurze, nie precyzując go jednak. W przedmiotowej sprawie nie miały miejsca nieprawidłowości postępowania polegające na naruszeniu zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, w związku z którymi, powołanym przez skarżącego wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2010r. sygn. akt I SA/Ke 559/09, WSA w K. uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. w sprawie nie uwzględnienia wniosku W. G. o zwrot kosztów postępowania egzekucyjnego w kwocie 250,60 zł wraz z odsetkami. Nie ma również wpływu na treść rozstrzygnięcia twierdzenie skarżącego, że nie przystąpiono do dobrowolnej spłaty zadłużenia. Wymaga podkreślenia, że dla umorzenia postępowania, niezależnie od subiektywnej oceny strony skarżącej, nie mają znaczenia żadne inne okoliczności poza samym żądaniem wierzyciela. W przedmiotowej sprawie takie żądanie zostało złożone, czego skarżący nie neguje. Dalsze prowadzenie postępowania było więc niecelowe. 3.5. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a, oddalił skargę.