I SA/Ke 536/07

Dnia 14 stycznia 2008 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L. M. o zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi L. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 9 listopada 2007r. w wysokości [...]zł od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania L. M.złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący nadmienia, że nie ma pieniędzy na zapłatę wpisu sądowego nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na dowód powyższego skarżący przedkłada kserokopię zarządzenia Sądu Rejonowego w O. z dnia 21 maja 2007r. o wyznaczeniu L. M. obrońcy z urzędu w sprawie Sygn. akt Kp 100/07oraz kserokopię postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...]. o obciążeniu wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. We wniosku skarżący oświadcza, że sam prowadzi gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, ani dochodów. W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 grudnia 2007r. do uzupełnienia braków wniosku skarżący złożył pismo z dnia 2 stycznia 2008r., w którym oświadcza, że nie istnieją jakiekolwiek źródła, z których czerpałby środki na swoje utrzymanie, nieruchomość, w której zamieszkuje nie należy do niego, a do osoby mu obcej. W kolejnym punkcie pisma skarżący oświadcza, że nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych, bo jako byłemu przedsiębiorcy status bezrobotnego mu nie przysługuje, nie jest zatrudniony i nie osiąga przychodów ze stosunku pracy, nie prowadzi też działalności gospodarczej. Ponadto skarżący nie przedkłada zeznań podatkowych za lata 2005 i 2006, bo jak twierdzi nie zostały one złożone z uwagi na brak przychodów. W dalszej części pisma skarżący oświadcza, że z pomocy społecznej nie korzysta, ubiegał się o pomoc społeczną, jednak nie została ona skarżącemu przyznana, gdyż warunkiem koniecznym dla jej uzyskania, jak twierdzi skarżący jest posiadanie statusu bezrobotnego. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z tego prawa. To strona winna udowodnić, iż znajduje się w takim położeniu, że nie jest w stanie ponieść niezbędnych kosztów postępowania i że w tej sytuacji konieczna jest pomoc państwa. Stosownie do art. 252 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a przypadku osoby fizycznej także o stanie rodzinnym. Zatem wniosek ten powinien obejmować dane umożliwiające rzetelną i całościową ocenę sytuacji materialnej wnioskodawcy. Natomiast zgodnie z art. 255 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów, lub stanu rodzinnego. Ze złożonego przez L. M. wniosku oraz z jego oświadczeń złożonych na wezwanie Sądu wynika, że skarżący nie posiada żadnych środków do życia, nie korzysta też z pomocy innych osób ani żadnych instytucji. Powyższe oświadczenie budzi uzasadnione wątpliwości, co do jego zgodności z rzeczywistością, kłóci się także z zasadami logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego Skarżący we wniosku nie wskazał żadnych środków, z których czerpie na zaspokojenie najbardziej elementarnych potrzeb życiowych każdego przeciętnego człowieka. Mając na względzie fakt, iż nie można dać wiary oświadczeniom złożonym przez skarżącego, z których wynika, że nie posiada on żadnych nawet podstawowych środków do życia wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należało oddalić. Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.