I SA/Ke 54/09

Dnia 19 lutego 2009 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach – Wydział I w składzie następującym: referendarz sądowy WSA Agnieszka Karyś-Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku A. L. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. p o s t a n a w i a I. zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych; II. ustanowić dla A. L. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. A. L. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. znak: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek taki powinien być złożony na urzędowym formularzu. Skarżący nie dopełnił tego wymagania, w związku z tym za pismem z dnia 5 lutego 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przesłał skarżącemu urzędowy formularz PPF i zobowiązał do złożenia wypełnionego w/w formularza w terminie siedmiu dni od daty doręczenia niniejszego pisma pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Skarżący w zakreślonym w wezwaniu terminie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, rozszerzając jego zakres wniósł o zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. We wniosku skarżący oświadcza, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Według oświadczenia w skład majątku skarżącego i jego żony wchodzi mieszkanie wielkości 58m², nieruchomość rolna – nieużytek wielkości 2183m² oraz sklep spożywczy - 54m². Według oświadczenia źródłem utrzymania skarżącego i jego żony jest dochód uzyskiwany z tytułu emerytur w łącznej kwocie 1543,80zł brutto miesięcznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołuje się na niskie dochody, ponoszenie znacznej kwoty na lekarstwa oraz opłatę za wieczyste użytkowanie. W dalszej części uzasadnienia skarżący podnosi, że jest osobą bez wykształcenia, co ogranicza możliwość dochodzenia praw przed sądem. Skarżący powołuje się także na swój wiek - 72 lata oraz przytępiony słuch, co powoduje, że nie wszystko rozumie. Na gruncie obowiązujących przepisów postępowań sądowych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Sygn. akt I SA/Ke 54/09 Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Instytucja przyznania prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Ubiegający się o taką pomoc winien, więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające – może zwrócić się o pomoc państwa. Mając na względzie przedstawione przez skarżącego we wniosku okoliczności, przede wszystkim wysokość i źródła uzyskiwanych dochodów oraz jego wiek i stan zdrowia należy stwierdzić, że A. L. wykazał należycie, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ponadto powyższe okoliczności uzasadniają również przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.