I SA/Ke 54/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad 2018 r. postanawia przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 23 marca 2018 r. sygn. akt I SA/Ke 54/18 odrzucił skargę G.B., z powodu nieuzupełnienia braku formalnego skargi, tj. nieuiszczenia wpisu od skargi (art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.2017.1369 ze zm.) dalej "ustawa p.p.s.a."). W dniu 26 marca 2018 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazał, że 22 marca 2018 r. uzyskał wgląd do akt, gdzie ku swojemu zaskoczeniu odkrył, że w aktach sprawy zalega przesyłka kierowana do niego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach o numerze (00)159007734506629691. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru zaznaczono, że przesyłki tej nie doręczono i pozostawiono ją placówce pocztowej, o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce oddawczej. Nie podano przyczyn, dla których przesyłka nie została doręczona. Na kopercie wskazano jedynie, jakoby przesyłka ta była dwukrotnie awizowana. Skarżący oświadczył, że nigdy nie otrzymał ani w/w przesyłki, ani zawiadomienia o tym, że takowa była do niego kierowana i oczekuje na odbiór w placówce pocztowej. Z adnotacji uczynionych przez listonosza nie wynika, czy w ogóle podjął on próbę dostarczenia właściwego przesyłki skarżącemu. Na zwrotce nie zaznaczono bowiem przyczyn, dla których korespondencji nie doręczono. Wymóg wskazania przyczyn braku doręczenia przesyłki wynika z § 11 ust. 1 rozporządzenia MS w sprawie szczegółowego trybu i sposobu doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym z 12 października 2010 r. i obejmuje także obowiązek wpisania daty i umieszczenia podpisu. Tego również w okolicznościach niniejszej sprawy brak. Formalizm dotyczący kwestii doręczeń, w szczególności doręczeń zastępczych, uniemożliwia już choćby przy w/w uchybieniach możliwość przyjęcia, że doszło do skutecznego doręczenia pisma wobec skarżącego. Nadto skarżący podkreślił, że lokal nr 109 C nie ma w budynku przy ul. Warszawskiej 34 własnej skrzynki oddawczej. W tej sytuacji, adnotacja uczyniona przez listonosza, jakoby pozostawił on zawiadomienie o przesyłce w skrzynce oddawczej należącej do skarżącego jest błędna. Nie mogło zatem i z tej przyczyny dojść do skutecznego doręczenia zastępczego, co powoduje, że nie nastąpiły skutki opisane w treści art. 73 § 4 ustawy p.p.s.a. Na potwierdzenie powyższego skarżący załączył oświadczenie Izby Rzemieślników i Przedsiębiorców w Kielcach z 26 marca 2018 r. W ocenie wnioskodawcy, skoro listonosz pozostawił zawiadomienie o przesyłce w skrzynce oddawczej, to uczynił to zapewne do skrzynki należącej do innego podmiotu. Taka sytuacja miała już zresztą miejsce, co potwierdzają oświadczenia adwokatów prowadzących w budynku przy ul. W.34 kancelarie adwokackie. Na potwierdzenie powyższego skarżący załączył dwa oświadczenia z 22 marca 2018 r. z Kancelarii Adwokackiej adw. M. F., oraz Kancelarii Adwokackiej adw. A. M., ul. W. 34, lok. 109B K.. Skarżący ponadto w tym samym dniu, kiedy powziął informację o w/w okolicznościach, złożył w placówce pocztowej reklamację związaną z wadliwym działaniem operatora, na co skarżący przedłożył dowód. Zdaniem wnioskodawcy w świetle powyższych okoliczności nie sposób przyjąć, by zarządzenie z 20 lutego 2018 r. wzywające skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi, zostało mu doręczone w sposób właściwy. Skarżący nie ponosi winy za brak podjęcia stosownych działań w odpowiedzi na wydane zarządzenie albowiem wskutek zaniedbań leżących po stronie listonosza, ani nie miał możliwości zapoznania się z treścią pisma, ani nawet wiedzy o tym, że takowe zostało do niego wystosowane. Do wniosku skarżący załączył dowód uiszczenia opłaty od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 ustawy p.p.s.a.). Z treści art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Wymaga przy tym podkreślenia, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie, z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu wynika, że przyczyną nieuiszczenia wpisu w terminie było nie otrzymanie żadnego z dwóch zawiadomień doręczyciela o pozostającej do odbioru w placówce pocztowej przesyłce (zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi). Skarżący wyraźnie wskazał, że żadnego zawiadomienia o przesyłce nie otrzymał oraz że zawiadomienia te doręczyciel pozostawił w skrzynce oddawczej, a takiej skarżący nie posiada. W konsekwencji, w ocenie wnioskodawcy, doręczenie mu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu, w trybie art. 73 ustawy p.p.s.a było nieskuteczne. Oceniając powyższą argumentację strony skarżącej należy wskazać, że nieprawidłowe doręczenie pisma stanowi okoliczność uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu (por. postanowienia NSA z 13 marca 2007 r. II FSK 239/06, z 6 października 2010 r. II OZ 941/10; dostępne na www.orzeczenioa.nsa.gov.pl). Wymaga wyjaśnienia, że dla skuteczności doręczenia w trybie art. 73 ustawy p.p.s.a. konieczne jest spełnienie wszystkich wymogów, o których mowa w tym przepisie, w tym zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił zawiadomienie o przesyłce dla adresata: w skrzynce na korespondencję, na drzwiach mieszkania, w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń czy na drzwiach biura lub innego pomieszczenia. Domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 ustawy p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Z dowodu doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu wynika, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej listonosz umieścił dwukrotnie w skrzynce oddawczej. Z załączonych przez skarżącego do wniosku dowodów (oświadczenie Izby Rzemieślników i Przedsiębiorców w K. z 26 marca 2018 r., oświadczenia z 22 marca 2018 r. z Kancelarii Adwokackiej adw. M. F., oraz Kancelarii Adwokackiej adw. A.M.), wynika natomiast, że skarżący nie posiada skrzynki oddawczej. To zaś oznacza, że zawiadomienia w skrzynce nie mogły być umieszczone. W ocenie Sądu zatem informacja o miejscu pozostawienia zawiadomienia znajdująca się na dowodzie doręczenia jest błędna. Z tego też powodu doręczenie przesyłki w trybie art. 73 ustawy p.p.s.a należało uznać za nieprawidłowe. Listonosz mógł pozostawić zawiadomienie w drzwiach biura, bo na to pozwala przepis art. 73 § 2 ustawy p.p.s.a., ale winien okoliczność tę wyraźnie wskazać na dowodzie doręczenia, a tego nie uczynił. Sąd stwierdził ponadto, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie (art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.). Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem 22 marca 2018 r. (zapoznanie się skarżącego z aktami sprawy), a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony 26 marca 2018 r. Skarżący wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu uiścił również wpis od skargi w kwocie 2000 zł. Tym samym zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu do dokonania czynności, w tym wypadku uiszczenia wpisu od skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu należy uwzględnić. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.