I SA/Ke 540/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku kuratora nieobecnego M. W. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Kurator nieobecnego M. W. – adwokat D. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 10 października 2014 r. wezwano kuratora pod rygorem odrzucenia skargi do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Powyższe pismo zostało odebrane przez kuratora 28 października 2014 r. Postanowieniem z 24 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę, a orzeczenie to zostało doręczone kuratorowi w dniu 9 grudnia 2014 r. W dniu 27 listopada 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej) adwokat D.K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wykonania zobowiązania Sądu nałożonego pismem z dnia 10 października 2014 r., załączając do niego odpis prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z 21 listopada 2013 r. sygn. akt III RNs 1029/13 o ustanowieniu jej kuratorem dla nieobecnego M. W.. We wniosku wskazała, że - w związku z otrzymanym 28 października 2014 r. wezwaniem - w dniu 30 października 2014 r. wniosła do Sądu Rejonowego w Kielcach o wydanie odpisu ww. prawomocnego postanowienia o sygn. akt III RNs 1029/13. Na potwierdzenie dokonania powyższej czynności dołączyła do wniosku o przywrócenie terminu kopię wniosku o wydanie odpisu ww. orzeczenia. Następnie adw. D.K. wyjaśniła, że uczynienie przez Sąd Rejonowy w Kielcach zadość jej prośbie najpóźniej w dniu 4 listopada 2014 r. nie było możliwe, gdyż z udzielonej jej telefonicznej informacji wynikało, że sporządzenie i wydanie odpisu postanowienia wymaga przetransportowania akt sprawy o sygn. III RNs 1029/13 z archiwum do siedziby Sądu, a transport odbywa się tylko w ściśle określone dni. W konsekwencji otrzymała odpis ww. postanowienia dopiero w dniu 25 listopada 2014 r., na dowód czego przedłożyła kserokopię pisma Sądu Rejonowego z 17 listopada 2014 r. z odciskiem pieczęci "wpłynęło 25 listopada 2014 r.". Jednocześnie wskazała, że w dniu otrzymania zobowiązania Sądu nie posiadała odpisu postanowienia o ustanowieniu jej kuratorem i z tego powodu niezwłocznie po otrzymaniu wezwania sądowego złożyła do Sądu Rejonowego w Kielcach wniosek o wydanie i doręczenie jej odpisu postanowienia. Na termin realizacji tego wniosku nie miała natomiast wpływu. Skoro zaś odpis postanowienia otrzymała w dniu 25 listopada 2014 r., to termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu został zachowany, bo nadanie pisma w placówce pocztowej nastąpiło przed 2 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ustawą p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Instytucją procesową, której celem jest ochrona strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest uregulowana w art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. instytucja przywrócenia terminu. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a.). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że kurator uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, który to termin – jako termin procesowy – może zostać przywrócony na mocy art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. pod warunkiem spełnienia warunków określonych w cytowanych wyżej przepisach. Mając to na uwadze stwierdzić należy, że zarządzeniem przewodniczącego wydziału z dnia 10 października 2014 r. adwokat D. K., składająca skargę w imieniu nieobecnego M. W., została wezwana do złożenia (w terminie siedmiodniowym od dnia otrzymania wezwania) dokumentu określającego jej umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. W wezwaniu tym powołano przepisy art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 29 ustawy p.p.s.a., co oznacza, że dla spełnienia wymogów wezwania adwokat (a zatem osoba profesjonalnie trudniąca się zastępstwem procesowym innych podmiotów i - jak należy domniemywać - mająca stosowną wiedzę potrzebną dla odczytania przedmiotu wezwania Sądu) powinien był przedłożyć taki dokument, który swym zakresem obejmowałby możliwość występowania za nieobecnego M. W. w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Składając wniosek o przywrócenie terminu zakreślonego w ww. wezwaniu, adwokat D.K. złożyła natomiast odpis postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z 21 listopada 2013 r. sygn. akt III RNs 1029/13, w którym ustanowiono ją dla nieobecnego M. W. kuratorem celem reprezentowania jego interesów w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez Urząd Celny w K.. Postanowienie to ograniczając zakres czynności, jakich może dotyczyć działanie kuratora nie wskazywało więc, by stanowiło również umocowanie adw. D. K. do reprezentowania M. W. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza powyższe, że nie jest uprawnione twierdzenie wnioskodawcy, iż postanowienie z 21 listopada 2013 r. sygn. akt III RNs 1029/13 stanowi dokument określający umocowanie do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie i jednocześnie jego przedłożenie wykonuje zobowiązanie Sądu z 10 października 2014 r. Z tego powodu nie jest również trafne twierdzenie, że załączenie ww. postanowienia do wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi stanowi wykonanie czynności, która nie została dokonana w terminie. Skoro zatem adw. D.K., składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, mimo wezwania o przedłożenie dokumentu określającego jej umocowanie do reprezentowania M. W.. w postępowaniu sądowoadministracyjnym, nie załączyła dokumentu obejmującego taki zakres czynności - nie można uznać, że została spełniona przesłanka przywrócenia terminu wskazana w przepisie art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd odmówił przywrócenia terminu na mocy art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 4 ustawy p.p.s.a.